W przypadku zbiegu wykroczeń popełnionych jednocześnie, sąd ma obowiązek orzec jedną karę, stosując przepis przewidujący najsurowszą karę, zgodnie z art. 9 § 2 k.w.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że obowiązki związane z gospodarowaniem odpadami za okres przed formalnym utworzeniem wspólnoty mieszkaniowej mogą być zasadnie nałożone na wspólnotę, jeżeli stan faktyczny i przepisy prawne uzasadniają takie działanie. Skarga kasacyjna nie wykazała naruszeń mogących wpłynąć na zmianę rozstrzygnięcia.

Wymiar kary musi być określony w orzeczeniu sądowym w sposób precyzyjny i zrozumiały, aby umożliwić jego prawidłowe wykonanie zgodnie z art. 34 § 1 k.k.; brak takiej precyzji stanowi rażące naruszenie prawa materialnego.

Orzeczenie środka karnego w postaci zakazu zbliżania się lub kontaktowania się z pokrzywdzonym, bez określenia czasu jego trwania, stanowi rażące naruszenie art. 43§1 k.k., co obliguje sąd do określenia czasookresu obowiązywania tego środka.

Skarga kasacyjna nie znajduje uzasadnienia prawnego; klasyfikacja taryfowa płyt do druku offsetowego jako produkt fotograficzny w kodzie 3701 30 00 90 przez organy celne była prawidłowa i zgodna z normami prawa materialnego.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż udostępniając lokal na automaty do gier, skarżący urządzający gry poza kasynem naruszył art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h., co uzasadnia wymierzenie administracyjnej kary pieniężnej.

Organ administracyjny ma obowiązek dokładnego ustalenia i udokumentowania stanu faktycznego, w tym rzeczywistego i ciągłego zarządzania transportem przez osobę fizyczną, której zarzuca się naruszenia prawa, w sytuacji gdy zarządzanie to było podstawą nałożenia sankcji administracyjnej, a wpisy w rejestrze dotyczące zarządzających transportem nie mają charakteru konstytutywnego.

Awaryjne wprowadzenie ścieków nie podlega uprawnieniom wynikającym z pozwolenia wodnoprawnego z 2011 roku. Działania przeprowadzone przez spółkę M.S.A. w trybie awaryjnym nie miały oparcia w posiadanym pozwoleniu, co uzasadniało nałożenie podwyższonej opłaty.

Awaryjne wprowadzenie do wód ścieków bez wymaganej zgody nie jest objęte negocjacjami ustawowymi, co usprawiedliwia nałożenie podwyższonej opłaty zgodnie z art. 280 pkt 1 lit. b Prawa wodnego.

Wpisy w ewidencji gruntów i budynków, jako posiadające charakter wtóry, nie mogą być zmieniane wyłącznie na podstawie wpisów w księdze wieczystej; niezgodność tych danych wymaga sprostowania na podstawie danych z ewidencji.

Wynikająca z konstytucyjnej zasady proporcjonalności klauzula limitacyjna sprzeciwia się nakładaniu opłaty dodatkowej przewidzianej w art. 12i ust. 1 ustawy o zdrowiu publicznym bez możliwości jej miarkowania, jeżeli nie jest to niezbędne dla realizacji celów wprowadzenia opłaty od środków spożywczych, a nieterminowa zapłata tej daniny nie wynika z przesłanek wskazujących na nadużycie prawa i zamiar