Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje osobie faktycznie sprawującej pełną i ciągłą opiekę nad niepełnosprawnym rodzicem, nawet jeśli ma rodzeństwo, które również jest zobowiązane do alimentacji, o ile ta opieka uniemożliwia jej podejmowanie zatrudnienia.

Zgodne z art. 70 § 6 pkt 1 o.p., wszczęcie postępowania karnego zawiesza bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, bez wymogu szczegółowego określenia transakcji. Prawidłowość zawieszenia zależy od związku postępowania karnego z zobowiązaniem podatkowym.

Skarga kasacyjna związana z ograniczeniem poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych jest niezasadna, gdyż Skarżący nie uprawdopodobnił przesłanki określonej w art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej, co czyniło skargę nieuprawnioną.

Artykuł 234 ust. 5 Prawa wodnego z 2017 roku, ustanawiający pięcioletni termin przedawnienia, nie znajduje zastosowania do zdarzeń sprzed jego obowiązywania. Brak szkody nie wyklucza merytorycznego rozpoznania wniosku o zmianę stosunków wodnych.

Wniosek o udostępnienie informacji publicznej nie zawsze musi być podpisany; zgłoszenia instalacji nie stanowią informacji publicznej, a decyzja odmowna wymaga jedynie pisemnego poinformowania o tym fakcie.

Podanie fałszywego miejsca zamieszkania we wniosku o dodatek węglowy, wobec którego prawdziwość potwierdzono pod rygorem odpowiedzialności karnej, skutkuje uznaniem świadczenia za nienależnie pobrane i zobowiązuje do jego zwrotu wraz z odsetkami ustawowymi.

Równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego przysługuje wyłącznie funkcjonariuszom Straży Granicznej w czynnej służbie, zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy o Straży Granicznej i wydanego na jego podstawie rozporządzenia. Uprawnienia emerytowane do takiego świadczenia nie wynikają z przekazanych przepisów.

Decyzja udzielająca pozwolenia na budowę w strefie kontrolowanej gazociągu narusza art. 35 ust. 1 pkt 2 P.b. oraz § 110 pkt 1 r.w.t.; stwierdzono rażące naruszenie prawa oraz brak nieodwracalnych skutków prawnych w rozumieniu art. 156 § 2 k.p.a.

Odmowa prawa do odliczenia podatku naliczonego wymaga pełnego postępowania dowodowego i obiektywnej oceny faktów. Brak przeprowadzenia wszystkich zgłoszonych dowodów narusza zasady postępowania podatkowego.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że konieczne jest przeprowadzenie pełnego postępowania dowodowego celem ustalenia rzeczywistego charakteru transakcji, uwzględniając zbadanie, czy podatnik dochował należytej staranności, co jest kluczowe dla oceny prawa do odliczenia VAT.

NSA uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, stwierdzając, że WSA nie dokonał pełnej oceny stanu faktycznego w kontekście dochowania przez M.S. należytej staranności w transakcjach, wskutek czego organy podatkowe nie wykazały, że M.S. uczestniczył w oszustwie podatkowym.

Brak wpływu dokonywanych płatności wyrównawczych w modelu serwisowym na rozliczenie podatku VAT oraz sposobu dokumentowania dokonywanych płatności wyrównawczych.