Sąd administracyjny jest zobowiązany do badania, czy wszczęcie postępowania karnoskarbowego miało charakter instrumentalny, służący wyłącznie zawieszeniu biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Brak uwzględnienia tej analizy przez WSA skutkuje koniecznością ponownego rozpoznania sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że Województwo realizując projekt proinnowacyjny w ramach zadań publicznych, z dofinansowaniem unijnym, nie działa jako podatnik VAT zgodnie z art. 15 ust. 6 UPTU, odrzucając skargę kasacyjną Dyrektora KIS.

Brak obowiązku podatkowego skarżącego w Malezji i Wielkiej Brytanii wyklucza zastosowanie ulgi abolicyjnej, uzasadniając opodatkowanie dochodów w Polsce na zasadach ogólnych.

Prawidłowe uzasadnienie wyroku sądu administracyjnego musi rzetelnie odnosić się do zebranego materiału dowodowego oraz do zarzutów skarżącego, umożliwiając instancyjną kontrolę orzeczenia.

Poinformowanie o zamiarze przetwarzania danych osobowych w trybie art. 105a ust. 3 Prawa bankowego wymaga skutecznego doręczenia informacji adresatowi; nadanie listu poleconego nie jest wystarczające.

NSA stwierdził, że nabycie prawa własności nieruchomości z mocy prawa na podstawie art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. nastąpiło, jeżeli nieruchomość była zajęta pod drogę publiczną przed 1 stycznia 1999 r. i pozostawała w faktycznym władaniu podmiotów publicznych.

Przetwarzanie danych osobowych przez bank na podstawie art. 105a ust. 3 prawa bankowego jest dopuszczalne tylko po skutecznym poinformowaniu klienta o przetwarzaniu bez zgody, gdzie bank ma obowiązek wykazania doręczenia tej informacji.

Nieudowodnienie prawidłowego doręczenia informacji o zamiarze przetwarzania danych osobowych skutkuje brakiem możliwości ich legalnego przetwarzania bez zgody właściciela, zgodnie z art. 105a ust. 3 ustawy Prawo bankowe. Skarga kasacyjna banku zostaje oddalona.

Art. 105a ust. 3 ustawy Prawo bankowe obliguje bank do wiarygodnego potwierdzenia poinformowania klienta o zamiarze przetwarzania jego danych osobowych bez zgody, co nie może opierać się wyłącznie na dowodzie nadania przesyłki.

Pojęcie "kupno", użyte w art. 16b ust. 2 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, należy rozumieć w sposób cywilistyczny jako nabycie w drodze sprzedaży, wykluczając inne odpłatne czynności prawne, takie jak datio in solutum, które nie spełniają kryteriów sprzedaży, takich jak wzajemność, kauzalność czy odpłatność wyrażona w pieniądzu.