Uznanie Zainteresowanego będącego stroną postępowania oraz Zainteresowanej niebędącej stroną postępowania za podatników, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy w związku ze sprzedażą prawa własności działki niezabudowanej nr 1, działki nr 2 zabudowanej murowanym budyniem niemieszkalnym i drewnianym budynkiem niemieszkalnym oraz działki nr 3 zabudowanej drewnianym budynkiem niemieszkalnym, zwolnienie od

Uznania zespołu składników materialnych i niematerialnych składających się na Oddział, opisany we wniosku, za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, a w konsekwencji brak podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT czynności zbyciu ww. składników majątku na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

Kwestia opodatkowania czynności przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności dotyczących nieruchomości, będących we współwłasności, oddanych w użytkowanie wieczyste zarówno przed 1 maja 2004 r. jak i po 30 kwietnia 2004 r., jak również ustalenie podstawy opodatkowania do ww. czynności przekształcenia dotyczących nieruchomości, będących we współwłasności oddanych w użytkowanie wieczyste

Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją zadania.

Wartość przepadku równowartości korzyści majątkowej musi być określona w złotych, jako że polska waluta jest jedynym prawnym środkiem płatniczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W przypadku zbiegu wykroczeń popełnionych jednocześnie, sąd ma obowiązek orzec jedną karę, stosując przepis przewidujący najsurowszą karę, zgodnie z art. 9 § 2 k.w.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że obowiązki związane z gospodarowaniem odpadami za okres przed formalnym utworzeniem wspólnoty mieszkaniowej mogą być zasadnie nałożone na wspólnotę, jeżeli stan faktyczny i przepisy prawne uzasadniają takie działanie. Skarga kasacyjna nie wykazała naruszeń mogących wpłynąć na zmianę rozstrzygnięcia.

Wymiar kary musi być określony w orzeczeniu sądowym w sposób precyzyjny i zrozumiały, aby umożliwić jego prawidłowe wykonanie zgodnie z art. 34 § 1 k.k.; brak takiej precyzji stanowi rażące naruszenie prawa materialnego.

Orzeczenie środka karnego w postaci zakazu zbliżania się lub kontaktowania się z pokrzywdzonym, bez określenia czasu jego trwania, stanowi rażące naruszenie art. 43§1 k.k., co obliguje sąd do określenia czasookresu obowiązywania tego środka.

Skarga kasacyjna nie znajduje uzasadnienia prawnego; klasyfikacja taryfowa płyt do druku offsetowego jako produkt fotograficzny w kodzie 3701 30 00 90 przez organy celne była prawidłowa i zgodna z normami prawa materialnego.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż udostępniając lokal na automaty do gier, skarżący urządzający gry poza kasynem naruszył art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h., co uzasadnia wymierzenie administracyjnej kary pieniężnej.