Postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej służy badaniu określonych przesłanek nieważności i nie obejmuje ponownego rozpatrywania sprawy w całości; wszelkie zastrzeżenia co do prawidłowości wykładni przepisów prawa nie mogą stanowić rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., chyba że naruszenie prawa jest oczywiste i nie podlega procesowi wykładni.
Decyzja organu odwoławczego w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej powinna wynikać z dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i należytej oceny materiału dowodowego, przy czym jednorazowe zdarzenie nagannego charakteru, nie spełniające przesłanek tortur, nieludzkiego lub poniżającego traktowania, nie uzasadnia nadania statusu uchodźcy czy udzielenia ochrony uzupełniającej.
Naruszenie przepisów postępowania administracyjnego może stanowić podstawę uwzględnienia skargi kasacyjnej tylko wówczas, gdy takie naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Zawezwanie do próby ugodowej przerywa bieg przedawnienia roszczenia jedynie wówczas, gdy zawiera żądanie określone w sposób spełniający wymagania art. 187 § 1 pkt 1 k.p.c. i odnosi się do oświadczeń materialnoprawnych, tj. takich, które w sposób wyraźny i jednoznaczny określają przedmiot i zakres żądanego świadczenia, w tym przypadku także w odniesieniu do odsetek.
Związek gruntu, budynku lub budowli z prowadzeniem działalności gospodarczej należy oceniać na podstawie faktycznego, bądź potencjalnego wykorzystywania nieruchomości w działalności gospodarczej podmiotu, który taką działalność prowadzi, a nie wyłącznie na podstawie ich posiadania przez przedsiębiorcę lub inny podmiot gospodarczy; przy czym do uznania nieruchomości za związane z działalnością gospodarczą
W sytuacji, gdy transakcje handlowe są fikcyjne, a udział podatnika w łańcuchu dostaw ma na celu jedynie wyłudzenie VAT poprzez sztuczne wydłużenie łańcucha transakcji, podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego z fikcyjnych faktur ani zastosowania stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowych dostawach towarów. Oceniając prawidłowość odliczeń VAT oraz zastosowania preferencyjnych stawek, kluczowe
W świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, działanie podmiotu nie może być uznane za "rozporządzanie towarem jak właściciel", jeśli nie podejmuje on samodzielnych decyzji gospodarczych dotyczących sprzedaży towaru, co implikuje, że bez samodzielności w decydowaniu o losach towaru, działania takie nie kwalifikują się jako rzeczywiste dostawy towarów.