Zgodnie z art. 398(3) § 3 k.p.c., skarga kasacyjna nie może opierać się na zarzutach dotyczących ustalenia faktów lub oceny dowodów. Podważanie oceny dowodów i ustaleń faktycznych sądu II instancji, nawet pod pozorem błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania przepisów prawa materialnego, jest sprzeczne z tym przepisem i stanowi podstawę do odrzucenia skargi kasacyjnej.
W kontekście opodatkowania podatkiem od nieruchomości, dla klasyfikacji gruntu jako związanego z działalnością gospodarczą podatnika, decydujące znaczenie ma nie tylko sam fakt posiadania gruntów przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, ale także potencjał ich wykorzystania w ramach takiej działalności, bez względu na obecny sposób ich wykorzystania.
Świadczenie pielęgnacyjne nie może być przyznane, jeśli osoba uprawniona posiada ustalone prawo do zasiłku dla opiekuna. Dopiero uchylenie decyzji przyznającej zasiłek dla opiekuna umożliwia przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego; takie uchylenie musi być dokonane w sposób formalnie prawny, poprzez ostateczną decyzję właściwego organu.
Decyzja o umorzeniu postępowania z powodu cofnięcia wniosku przez stronę nie jest nieważna, nawet jeśli doszło do tego wskutek błędnej sugestii organu, gdyż brak jest przesłanek rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a.
W sprawach dotyczących nakazu rozbiórki budynku rekreacji indywidualnej, powierzchnia tarasu konstrukcyjnie i funkcjonalnie związana z budynkiem wlicza się do powierzchni zabudowy obiektu, co może wpłynąć na konieczność uzyskania pozwolenia na budowę, a nie tylko zgłoszenia budowy.
W sytuacji, gdy wykonane samowolnie roboty budowlane są sprzeczne z obowiązującym projektem budowlanym i lokalnymi regulacjami odnośnie odległości od granicy sąsiedniej działki, organy nadzoru budowlanego działają zgodnie z prawem, nakazując demontaż elementów budowlanych niezgodnych z prawem, nawet jeśli alternatywne rozwiązanie mogłoby pozornie wydawać się mniej inwazyjne.