Podleganie opodatkowaniu i brak zwolnienia od podatku VAT usługi odpłatnego udostępniania Kortów oraz prawo do pełnego odliczenia podatku VAT wynikającego z faktur dokumentujących Wydatki inwestycyjne.
Możliwość utylizacji kasy rejestrującej po zakończeniu fiskalizacji z zachowaniem wytycznych z rozporządzenia.
Braku prawa do odliczenia podatku VAT przy ponoszeniu wydatków na realizację projektu pn. „(…)”.
Brak obowiązku naliczenia i odprowadzenia opłaty od środków spożywczych w przypadku nabycia oraz sprzedaży napojów, o których mowa w art. 12a ust. 1 ustawy, na rzecz nabywców mających siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, którzy nie wprowadzili, nie wprowadzają i nie będą wprowadzać ww. napojów na terytorium RP
Budynek co do którego nie uzyskano pozwolenia na użytkowanie lub nie złożono zawiadomienia o zakończeniu budowy (zgodnie z ustawą Prawo budowlane) nie podlega zwolnieniu z art. 9 pkt 17 ww. ustawy.
Uznanie za podatnika podatku VAT z tytułu sprzedaży niezabudowanej działki oraz prawo do odliczenia podatku naliczonego przez Nabywcę.
Naruszenie postanowień umowy o dofinansowanie projektu, polegające na powierzeniu całości prac podwykonawcom, stanowi naruszenie procedur określonych w art. 184 ustawy o finansach publicznych, co uzasadnia nałożenie korekty finansowej i zobowiązanie do zwrotu środków.
Naruszenie przepisów postępowania administracyjnego może stanowić podstawę uwzględnienia skargi kasacyjnej tylko wówczas, gdy takie naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Decyzja organu odwoławczego w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej powinna wynikać z dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i należytej oceny materiału dowodowego, przy czym jednorazowe zdarzenie nagannego charakteru, nie spełniające przesłanek tortur, nieludzkiego lub poniżającego traktowania, nie uzasadnia nadania statusu uchodźcy czy udzielenia ochrony uzupełniającej.
Postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej służy badaniu określonych przesłanek nieważności i nie obejmuje ponownego rozpatrywania sprawy w całości; wszelkie zastrzeżenia co do prawidłowości wykładni przepisów prawa nie mogą stanowić rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., chyba że naruszenie prawa jest oczywiste i nie podlega procesowi wykładni.
W świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, działanie podmiotu nie może być uznane za "rozporządzanie towarem jak właściciel", jeśli nie podejmuje on samodzielnych decyzji gospodarczych dotyczących sprzedaży towaru, co implikuje, że bez samodzielności w decydowaniu o losach towaru, działania takie nie kwalifikują się jako rzeczywiste dostawy towarów.