Przesłanką dokonania zabezpieczenia, o którym mowa w art. 33 § 1 Ordynacji podatkowej, jest uzasadniona obawa, że zobowiązanie nie zostanie wykonane. Podstawowym celem takiego zabezpieczenia jest ochrona przyszłych interesów wierzyciela publicznoprawnego oraz umożliwienie późniejszego skutecznego wyegzekwowania zobowiązań podatkowych.

W postępowaniu dotyczącym oceny zgodności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z prawem własności, legalność ograniczeń nakładanych na właścicieli nieruchomości ocenia się przez pryzmat zasady proporcjonalności i adekwatności do osiąganych celów publicznych, przy jednoczesnym zachowaniu ochrony praw jednostki.

Ocena dowodów, w tym ekspertyz, należy do organów administracyjnych, jednakże jeśli organ odwoławczy kwestionuje ekspertyzę, na której oparł się organ pierwszej instancji, powinien dokonać oceny bazując na własnej, należycie uzasadnionej i opartej na wiadomościach specjalistycznych ekspertyzie. Brak takiej analizy i nieuwzględnienie specjalistycznej wiedzy w zakresie ocenianym przez ekspertyzę jest