Naruszenie stosunków wodnych na gruncie, wynikające z działań właściciela, może być przedmiotem decyzji administracyjnych nakazujących ich przywrócenie, a decyzje takie podlegają kontroli sądowej w granicach wcześniejszych, prawomocnych orzeczeń, które wiążą zarówno sądy, jak i organy administracyjne w sprawie.

Utrata obywatelstwa polskiego może nastąpić z mocy prawa na podstawie art. 11 pkt 2 ustawy z 1920 r., gdy obywatel wstąpi do jakiejkolwiek formy służby wojskowej w państwie obcym, w tym sił rezerwy, bez zgody właściwego organu polskiego; ciężar dowodu w zakresie wykazania braku służby spoczywa na wnioskodawcy.

Przepisy art. 11 ust. 2 pkt 3 ustawy o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 wymagają od organu prowadzącego żłobek ustanowienia preferencji przyjęć dla dzieci z rodzin wielodzietnych i niepełnosprawnych; niezachowanie tej preferencji stanowi naruszenie przepisów prawa, uzasadniające stwierdzenie nieważności uchwały regulującej statut żłobka.

W sprawach dotyczących zwrotu nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego, a nie ustalenia prawa do świadczenia, organem właściwym do rozpatrzenia odwołania od decyzji wojewody pozostaje minister z właściwym zakresem kompetencji, niezależnie od przepisów dotyczących koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, jeśli świadczenia te były przyznane po dniu 1 stycznia 2019 r.

Organ administracyjny, umarzając postępowanie z mocy prawa na podstawie art. 2 ust. 2 nowelizacji KPA z 2021 roku, jest zobowiązany do wydania decyzji administracyjnej, formalnie potwierdzającej to umorzenie, aby zapewnić kontrolę instancyjną oraz pewność prawa.

Rażące naruszenie prawa jako przesłanka do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej musi być stwierdzone w sposób oczywisty, bez jakichkolwiek wątpliwości, uwzględniający obowiązujący w dniu wydania decyzji stan faktyczny i prawny. Teza od Redakcji

Sprostowanie oczywistej omyłki w treści decyzji podatkowej, na mocy art. 215 § 1 Ordynacji podatkowej, nie może prowadzić do istotnej zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia, przekształcającej nadwyżkę podatku VAT w zobowiązanie podatkowe, gdyż takie działanie wykracza poza zakres korekty błędu oczywistego i wpływa na prawa i obowiązki podatnika w sposób zasadniczy.

W świetle przepisów Ordynacji podatkowej, zaliczenie nadpłaty podatku na poczet zaległości podatkowych następuje z mocy prawa i nie zależy ani od uznania organu podatkowego, ani od dyspozycji podatnika, a postanowienie w tej sprawie ma charakter formalny i potwierdza wykonanie czynności rachunkowo-technicznej.

Skarga na przewlekłość postępowania jest zasadna i podlega uwzględnieniu, jeżeli organ administracyjny nie załatwia sprawy w określonym terminie prawnie lub wyznaczonym przez SKO, a podejmowane przez niego czynności w celu wyjaśnienia wątpliwości są zbędne i nieefektywne, co skutkuje rażącym naruszeniem prawa.

Organ podatkowy, obowiązany do wydania zaświadczenia na podstawie art. 109 ust. 2a ustawy o podatku akcyzowym, ma obowiązek dokonać klasyfikacji taryfowej oraz statystycznej pojazdu, a wydanie zaświadczenia może nastąpić wyłącznie po dokonaniu oceny, czy wewnątrzwspólnotowe nabycie pojazdu podlega obowiązkowi podatkowemu w podatku akcyzowym. Przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego przez organ podatkowy

W kontekście zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowych, organ podatkowy działając z urzędu zalicza nadpłatę na poczet zaległości podatkowych z mocy prawa i niezależnie od uznania organu podatkowego lub dyspozycji podatnika, przy czym przed zwrotem nadpłaty organ podatkowy powinien zweryfikować stan zaległych i bieżących zobowiązań, a w przypadku ich istnienia, zaliczyć zwrot na poczet tych