W postępowaniu zabezpieczającym sąd administracyjny nie dokonuje pełnej analizy merytorycznej uzasadnienia zarządzenia zabezpieczającym ekonomiczne należności, a jedynie bada, czy zachodzą przesłanki (warunki) do jego zastosowania. Zabezpieczenie może mieć miejsce w przypadku nieostatecznej decyzji organu podatkowego I instancji, o ile zachodzi uzasadniona obawa, że bez jego dokonania mogłoby dojść

Przywrócenie terminu do wykonania czynności procesowej w procedurze administracyjnej jest zależne od kumulatywnego spełnienia czterech przesłanek: uchybienia terminowi, złożenia przez zainteresowanego wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia, uprawdopodobnienia przez osobę zainteresowaną braku swojej winy oraz dopełnienia wraz z wnioskiem tej czynności, dla

Organy podatkowe oraz sądy administracyjne są związane przepisami prawa w zakresie dokonywania doręczeń oraz obowiązane są do uwzględnienia oceny prawnej i wykładni prawnego zakresu tych czynności określonych w orzeczeniach sądów wyższych instancji, w tym Naczelnego Sądu Administracyjnego, co ma bezpośredni wpływ na ocenę przerwania lub zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych

Nieostateczna decyzja administracyjna dotycząca zobowiązania podatkowego, bez nadania rygoru natychmiastowej wykonalności, może być podstawą do zastosowania zabezpieczenia egzekucyjnego, gdy istnieje uzasadniona obawa, że egzekucja w przyszłości będzie utrudniona bądź udaremniona.

W postępowaniu zabezpieczającym, zgodnie z art. 80 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, organ egzekucyjny jest zobowiązany do zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego zobowiązanego tylko do wysokości egzekwowanej należności pieniężnej wraz z odsetkami oraz kosztami egzekucyjnymi. Dopuszczenie przez organ egzekucyjny do zabezpieczenia kwot wyższych niż wymienione w zawiadomieniu

Stosowanie procedury umożliwiającej ujęcie nieruchomości w gminnej ewidencji zabytków, bez zapewnienia właścicielowi gwarancji ochrony prawnej przed dokonaniem takiego ograniczenia prawa własności, jest niezgodne z konstytucyjnymi standardami ochrony prawa własności.

W sprawach dotyczących umorzenia zaległości podatkowych w podatku od spadków i darowizn, istotne jest prawidłowe zastosowanie i interpretacja art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej w kontekście ważnego interesu podatnika oraz interesu publicznego, a także należyte uwzględnienie decyzji organów samorządowych dotyczących zgodności na umorzenie w kontekście ich wpływu na interes publiczny.

W sytuacji, gdy skarżący nie przedstawi do akt sprawy pełnomocnictwa udzielonego pełnomocnikowi w konkretnej sprawie podatkowej, doręczenie decyzji organu podatkowego bezpośrednio skarżącemu, a nie jego pełnomocnikowi, jest zgodne z prawem. Brak przedstawienia pełnomocnictwa do akt danej sprawy sprawia, że nie aktualizują się procesowe uprawnienia pełnomocnika do reprezentowania strony w tej sprawie