Opuszczenie miejsca stałego pobytu, nawet jeśli nie jest dobrowolne, ale następuje trwałe przeniesienie centrum życiowego w inne miejsce bez podejmowania czynności prawnych zmierzających do odzyskania możliwości zamieszkiwania w opuszczanym lokalu, stwarza sytuację prawną zobowiązującą organ administracji do wymeldowania takiej osoby.
W trybie art. 113 § 2 k.p.a. organ, który wydał decyzję, może jedynie wyjaśnić wątpliwości co do treści decyzji, lecz nie może wprowadzać do niej nowych rozstrzygnięć lub zmieniać już istniejących, gdyż działanie takie prowadziłoby do niedopuszczalnego sformułowania nowej treści decyzji lub wręcz wydania nowej decyzji. Wyjaśnienie wątpliwości dotyczy wyłącznie tego, co stanowiło treść decyzji w chwili
Postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej stanowi wyjątek od przyjętej w art. 16 § 1 k.p.a. zasady trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych, która służy realizacji takich wartości jak pewność prawa, zaufanie do państwa, czy ochrona praw nabytych. W związku z tym wyeliminowanie ostatecznej decyzji administracyjnej w oparciu o przewidzianą w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. przesłankę
W przypadku wydawania decyzji administracyjnych dotyczących inwestycji, następcy prawni inwestora mogą być traktowani jako adresaci decyzji na równi z inwestorem, jeśli wykażą swoje prawa do danego przedsięwzięcia.
Zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Powyższy przepis nie służy do zwalczania ustaleń faktycznych, z którymi strona się nie zgadza. Postępowanie dowodowe przed sądem administracyjnym ograniczone