Zastosowanie konstrukcji uznania nie oznacza dowolności podjętego rozstrzygnięcia, gdyż wydanie decyzji musi być – na gruncie analizowanego stanu prawnego – poprzedzone wyjaśnieniem wszystkich istotnych okoliczności sprawy.
Przypomnieć należy, że uzasadnienie wyroku nie jest li tylko rekapitulacją stanu sprawy, lecz przede wszystkim ma za zadanie wyjaśnienie stronom postępowania powodów podjęcia przez sąd określonej treści orzeczenia – tak w jego warstwie prawnej jak też warstwie faktycznej. Czynność ta niezwykle doniosła dla stron, a także dla sądu kasacyjnego, ma przekonywać o trafności motywów podjętego rozstrzygnięcia
Interes prawny jest określany jako osobisty, konkretny i aktualny, prawnie chroniony interes, który może być realizowany na podstawie określonego przepisu, bezpośrednio wiążący się z indywidualnie i prawnie chronioną sytuacją strony. Istnieje on więc wówczas, gdy istnieje związek o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa administracyjnego, a sytuacją prawną konkretnego podmiotu
Jak już podkreślono, interes prawny dający po myśli art. 28 K.p.a. przymiot strony postępowania administracyjnego, należy wywieść z konkretnej normy prawa materialnego. Judykatura w tym zakresie jest jednolita, określając w uproszczeniu interes prawny jako osobisty, konkretny i aktualny, prawnie chroniony interes, który może być realizowany na podstawie określonego przepisu, bezpośrednio wiążący się
Wadliwość uzasadnienia wyroku może stanowić przedmiot skutecznego zarzutu kasacyjnego jedynie wówczas, gdy uzasadnienie sporządzone jest w taki sposób, że niemożliwa jest kontrola instancyjna zaskarżonego wyroku. Sytuacja taka ma miejsce wówczas, gdy uzasadnienie wyroku nie zawiera wszystkich elementów wymienionych w tym przepisie oraz gdy w ramach przedstawienia stanu sprawy wojewódzki sąd administracyjny
Art. 155 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.; dalej: „o.p.”) w brzmieniu obowiązującym w okresie od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. nie dawał organom podatkowym instrumentu prawnego do zobowiązania strony lub innych osób do przedłożenia dokumentów pod rygorem ukarania karą porządkową na podstawie art. 262 § 1 pkt
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego w ostatnim okresie dokonywano oceny problemu związanego z kwestią wykonalności nieostatecznej decyzji cofającej zezwolenie na urządzanie gier hazardowych w kontekście legitymacji podmiotu urządzającego gry hazardowe opartej na tym zezwoleniu.