NSA podkreśla, że skarga kasacyjna jest profesjonalnym i sformalizowanym środkiem prawnym.
W świetle cytowanych przepisów od autora skargi kasacyjnej należy wskazanie konkretnych przepisów prawa materialnego lub przepisów procesowych, które w jego ocenie naruszył Sąd I instancji i precyzyjne wyjaśnienie na czym polegało ich niewłaściwe zastosowanie lub błędna interpretacja - w stosunku do prawa materialnego, bądź wykazanie istotnego wpływu naruszenia prawa procesowego na rozstrzygnięcie
Naczelny Sąd Administracyjny rozpatruje wniesioną skargę kasacyjną w nawiązaniu do wyraźnie wyartykułowanych norm prawa, których naruszenie zostało zarzucone Sądowi pierwszej instancji.
Czynnikiem odróżniającym interes prawny i interes faktyczny jest zatem istnienie lub brak normy prawnej przyznającej ochronę danemu podmiotowi. O istnieniu zaś interesu prawnego decydują zawsze przepisy prawa materialnego przyznające stronie konkretne, indywidualne i aktualne korzyści. Tym samym, interes prawny jest kwalifikowanym interesem faktycznym, który wynika z określonego przepisu prawa materialnego
w zakresie momentu zaliczenia do kosztów podatkowych wydatków poniesionych przez Spółkę na nabycie świadectw pochodzenia energii elektrycznej i opłaty zastępczej
Podatek dochodowy od osób prawnych w zakresie momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na nabycie praw ze zgłoszeń znaków towarowych.
Obowiązki płatnika w związku z zawarciem umowy z rodzicami/opiekunami o zwrot kosztów dowożenia dzieci niepełnosprawnych do przedszkola.
w zakresie ustalenia czy spółce przysługiwać będzie ochrona wynikająca z art. 14k i 14m Ordynacji podatkowej.