Rażącego naruszenia prawa nie można utożsamiać z każdym naruszeniem prawa, a jedynie takim, które powoduje, że decyzja nim dotknięta wywołuje skutki prawne nie dające się pogodzić z wymaganiami praworządności.

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym w przypadku przymusowego lub automatycznego umorzenia udziałów nie będą na Nim ciążyły żadne obowiązki w zakresie opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, a czynności umorzenia nie rodzą żadnych skutków na gruncie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych?

Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie zobowiązania podatkowego.

Wyczerpanie złoża i rekultywacja gruntów nie stanowi względów technicznych, uniemożliwiających prowadzenie działalności gospodarczej i nie daje podstaw do uznania gruntu rekultywowanego, za grunt pozostały w rozumieniu art.5 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Pojęcie "rażącego naruszenia prawa" zawarte w przepisie art. 247 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej należy łączyć z naruszeniem mającym oczywisty charakter, przejawiającym się w tym, że treść decyzji pozostaje w wyraźnej i oczywistej sprzeczności z treścią przepisu. Istnienie tego rodzaju sprzeczności da się ustalić poprzez proste ich zestawienie, a więc wówczas, gdy dochodzi do przekroczenia prawa w sposób

Wbrew stanowisku strony skarżącej z art. 6 ust. 9 pkt 1 u.p.o.l. w powiązaniu z art. 21 § 2 i 3 oraz art. 207 Ordynacji podatkowej nie można zasadnie wyprowadzić zakazu odrębnego deklarowania podatku od nieruchomości, należnego od poszczególnych przedmiotów opodatkowania. Nie można zasadnie wyprowadzić obowiązku organu podatkowego objęcia jedną decyzją z art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej wszystkich

Decyzję o zabezpieczeniu przyszłej należności podatkowej wydaje się na podstawie posiadanych danych co do wysokości podstawy opodatkowania (art. 33 § 4 Ordynacji podatkowej). Danymi takimi mogą być informacje zebrane w trakcie postępowania kontrolnego - niekoniecznie muszą być to dowody zebrane w trakcie postępowania podatkowego. O prawidłowości tego stanowiska świadczy usytuowanie art. 33 w dziale

Instytucja interpretacji prawa podatkowego przewidziana w przepisach Ordynacji podatkowej dotyczy generalnie uprawnień i obowiązków podmiotów określonych przez przepisy prawa jako podatnicy, płatnicy, inkasenci (z wyjątkami podanymi wyżej, a niedotyczącymi rozpoznawanej sprawy) w sferze prawa podatkowego. Nie została ona utworzona dla podmiotów funkcjonujących poza ustawami podatkowymi do informowania

Sposób ustalenia wartości początkowej prawa ochronnego na znak towarowy nabytego przez spółkę komandytową, dla potrzeb ustalania przez Wnioskodawcę jako komandytariusza spółki komandytowej kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpisów amortyzacyjnych od tego prawa.