Od 8 marca 2011 r. obowiązuje nowy druk wniosku, który muszą składać w PFRON pracodawcy ubiegający się o dofinansowanie wynagrodzeń niepełnosprawnych pracowników. Najwięcej trudności pracodawcy mają z obliczaniem stanów zatrudnienia i wypełnianiem nowych pól w sekcji D.5.
Niedawno odwiedziłam przedstawiciela Centrum Certyfikacji i odnowiłam swój certyfikat kwalifikowany na kolejne 2 lata. Certyfikat mam nagrany na karcie kryptograficznej. Co należy zrobić, aby przesyłać dokumenty z Płatnika do ZUS za pomocą odnowionego certyfikatu?
PFRON na swojej stronie internetowej przypomina o zmianie druków WN-U-G i WN-U-A, które składają osoby niepełnosprawne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą oraz rolnicy ubiegający się o refundację składek opłacanych odpowiednio w ZUS lub w KRUS. Wnioski na nowych drukach obowiązkowo należy składać począwszy od wniosków za czerwiec 2011 r. (tj. w lipcu br.).
Na stronie internetowej PFRON pojawił się komunikat informujący o numerach rachunków bankowych, na które od 1 maja 2011 r. pracodawcy mają obowiązek regulować wpłaty na rzecz funduszu. Jednocześnie obsługa wpłat na PFRON przez NBP musi się zakończyć najpóźniej 30 czerwca 2011 r. Zmianę tę należy uwzględnić dokonując wpłaty przy użyciu aplikacji e-PFRON OffLine.
Pracodawcy, którzy zawarli układ z wierzycielami w postępowaniu upadłościowym, będą mogli zawierać z Funduszem Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych porozumienia w zakresie określenia dogodnych warunków zwrotu przez nich należności. Ponadto powstanie możliwość dokonywania przez FGŚP wypłaty świadczeń pracownikom polskiego pracodawcy, którego upadłość została ogłoszona przez sąd lub inny właściwy organ
Zaburzenia wynikające z uzależnienia od alkoholu nie są równoznaczne z upośledzeniem umysłowym, czy chorobą psychiczną i nie obligują sądu do orzeczenia wobec takiego sprawcy kary łagodniejszej oraz poddania go leczeniu.
Pojawienie się możliwości wystąpienia przesłanki określonej w treści art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. jest (…) dopuszczalne wyłącznie w wypadku wszczęcia i prowadzenia innego postępowania o ten sam czyn i przeciwko tej samej osobie tylko wtedy, gdy wcześniej była ona podejrzana w rozumieniu art. 71 § 1 k.p.k. Jeżeli zatem Ireneusz D. w chwili wydawania przez prokuratora w dniu 8 maja 2009 r. postanowienia
Bez wątpienia, poddanie skazanego (…) dozorowi należy traktować w kategoriach skutków mniej dla niego korzystnych od tych, jakie przewiduje ustawa nowa, która w pozostałym, wymienionym zakresie nie przyniosła zmian mających jakiekolwiek znaczenie dla sytuacji prawnej (skazanego).
Udział w zorganizowanej grupie przestępczej, mającej na celu popełnienie przestępstwa jest przestępstwem formalnym. Do wypełnienia znamion tego typu przestępstwa wystarcza sama bierna przynależność bez popełnienia innych czynów zabronionych. Jest to przestępstwo o charakterze trwałym, gdyż stan bezprawny utrzymuje się tak długo, jak długo trwa przynależność do grupy i nie wymaga dokonywania innych
Skoro (…) zgodnie z art. 4 § 1 k.k., ustawą względniejszą dla Radosława K. była uprzednia treść art. 89 k.k., która nie zawierała § 1a, to właśnie tę ustawę należało w jego sprawie stosować, jako że czyny, za które został on skazany wyrokami podlegającymi łączeniu miały miejsce w 2003 i 2004 roku, a pierwszy wyrok skazujący zapadł w dniu 21 grudnia 2004 r.
1. Ustawa karnoprocesowa nie określa formy w jakiej pokrzywdzony ma wyrazić wolę ścigania, to jest złożyć wniosek, o którym mowa w art. 12 § 1 k.p.k. Wola ta może być zatem wyrażona tak na piśmie, jak i np. do protokołu przesłuchania w charakterze świadka, istotne aby z takiego dokumentu procesowego w sposób wyraźny wynikało żądanie pokrzywdzonego przestępstwem ścigania sprawcy 2. Dla wydłużenia terminów
Skoro kara łączna jest instytucją prawa karnego materialnego, to orzekanie powinno nastąpić z uwzględnieniem art. 4 § 1 k.k. Oznacza to, że należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, gdy jest względniejsza dla skazanego. Natomiast możliwość wymierzenia kary łącznej w wyroku łącznym na podstawie art. 89 § 1a k.k., zgodnie z art. 4 § 1 k.k., dotyczyć będzie skazań za zbiegające się przestępstwa
Samochód osobowy, kluczyki do niego i dowód rejestracyjny nie mogą być (…) zaliczone do przedmiotów, które służyły lub były przeznaczone do popełnienia występku niestosowania się do orzeczonych przez Sąd środków karnych (art. 244 k.k.).
Kasacja jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, który służy zaskarżaniu wyroków sądów drugiej instancji (art. 519 k.p.k.), a wobec tego, że skarga ta w żadnym razie nie stanowi zastępstwa dla zwykłego środka odwoławczego. Z powyższym w sposób oczywisty koresponduje unormowanie art. 520 § 2 k.p.k. Jego treść wyklucza bowiem możliwość korzystania przez strony dopiero z nadzwyczajnego środka zaskarżenia
Gravamen może być oceniany nie tylko pod kątem całości środka odwoławczego, ale i poszczególnych podnoszonych w nim zarzutów.
Regulacje obowiązujące w chwili orzekania były korzystniejsze dla Janusza N., ponieważ uniemożliwiały oddanie go pod dozór kuratora tylko z tego powodu, że wymierzono mu karę ograniczenia wolności. Uchybienie Sądu Rejonowego stanowi rażące naruszenie art. 4 § 1 k.k. i nie tylko mogło, ale miało wpływ na treść wyroku, gdyż orzeczono wobec skazanego dozór kuratora sądowego, choć nie było to dopuszczalne
Przepis art. 452 § 2 k.p.k. nie zawiera normy kategorycznej, nakładającej na sąd obowiązek określonego działania, a jedynie normę pozostawiającą do uznania sądu odwoławczego podjęcie określonej czynności, w tym wypadku przeprowadzenie dowodu na rozprawie. W takim razie nie można mówić o naruszeniu, i to rażącym, wspomnianego przepisu, co jest jednym z warunków uwzględnienia kasacji. Fakt osiągnięcia
Dla określenia właściwości sądu do wydania wyroku łącznego miarodajnie jest nie to, które z kar orzeczonych poszczególnymi wyrokami podlegają połączeniu, lecz to, wyroki których sądów badane są przez sąd przez pryzmat spełnienia warunków określonych w art. 85 k.k. i n. k.k.