Czy Wnioskodawca jest zobowiązany do składania zabezpieczenia finansowego w świetle zmian dotyczących zwolnień, w przypadku nabycia alkoholu etylowego oraz alkoholu zawartego w rozcieńczalnikach, rozpuszczalnikach oraz spryskiwaczach z zastosowaniem zwolnienia od podatku akcyzowego?
1. Odrzucenie literalnej wykładni art. 331 k.p.k. i przyjęcie, że terminy określone w jego § 1 i § 3 mają charakter wiążący, a ich przekroczenie prowadzi do wygaśnięcia prawa do skargi, byłoby niedopuszczalnym wyręczaniem ustawodawcy. Interpretując przepis art. 331 k.p.k. trzeba bowiem mieć na względzie to, że ustawodawca nie określił żadnych procesowych konsekwencji przekroczenia terminów do wniesienia
Zakaz wynikający z art. 415 § 5 zd. 2 k.p.k. odnosi się do każdego określonego w ustawie przypadku orzekania karnoprawnego obowiązku naprawienia szkody, a więc również tego, określonego w art. 72 § 2 k.k.
Skoro obowiązek opuszczenia lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym określony w art. 72 § 1 pkt 7b jest środkiem probacyjnym, to nie może budzić najmniejszych wątpliwości, że nałożenie tego obowiązku, w sytuacji, gdy sąd wymierza bezwzględną karę pozbawienia wolności, stanowi rażące naruszenie prawa materialnego.
Skoro ustawodawca w art. 139§1 k.p.k. wiąże „negatywne” skutki z faktem niezawiadomienia organu prowadzącego proces karny o zmianie adresu miejsca zamieszkania lub pobytu (analogicznie adresu elektronicznego), to skutki takie mogą zaistnieć tylko wówczas, gdy brak zawiadomienia o zmianie miejsca zamieszkania lub pobytu był wynikiem swobodnej decyzji strony, tj. wtedy gdy strona mogła dokonać takiego
Z natury wyroku łącznego wynika, iż orzeczona nim kara łączna nie może wywołać dla skazanego skutków mniej korzystnych niż te, które wynikają dlań z wykonania poszczególnych kar orzeczonych w jednostkowych wyrokach. Wyrok łączny nie może służyć naprawianiu zaniechań organów postępowania w zakresie łącznego oskarżenia lub rozpoznania sprawy o wszystkie czyny pozostające w zbiegu realnym. Możliwość orzeczenia
W wypadku realnego zbiegu przestępstw, za które orzeczono karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania i karę ograniczenia wolności, wymierzenie kary łącznej według zasad wskazanych w art. 87 k.k. nie jest konieczne, gdyż ratio legis tego przepisu dotyczy sytuacji, gdy brak jest możliwości jednoczesnego wykonywania bezwzględnej kary pozbawienia wolności i kary ograniczenia wolności
Orzeczenie kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania oznacza, że oskarżony tej kary nie odbywał w rozumieniu art. 64 § 1 k.k., nawet gdy na jej poczet zaliczono okres tymczasowego aresztowania. Nie ulega bowiem wątpliwości, że zaliczony na poczet kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania staje się odbytą karą pozbawienia wolności dopiero z chwilą prawomocnego
Zasada nullum crimen sine lege określa, że odpowiedzialność karną może ponieść tylko sprawca czynu zabronionego przez ustawę, nie zaś, że ustawa taka będzie zawierała opis każdego możliwego zachowania, które wyczerpuje znamiona tego czynu. Nie można zatem stawiać znaku równości pomiędzy sformułowaniem „czyn”, użytym w art. 1 §1 k.k., a koniecznością stworzenia kompletnego ustawowego katalogu zachowań
W przepisie art. 2 u.s.d.g. zamieszczona jest definicja legalna działalności gospodarczej co oznacza, iż powinna być ona traktowana jako powszechnie obowiązujące rozumienie tego pojęcia w polskim systemie prawnym, wiążące zarówno dla ustawodawcy, jak i organów wykonawczych oraz sądowniczych. Zasada ustawowej określoności odpowiedzialności karnej nakazuje więc uznać, iż dokumentacja działalności gospodarczej
Nasza firma jest polskim przedstawicielem holenderskiej firmy. Firma, którą reprezentujemy, zajmuje się pośrednictwem pracy dla pracowników sezonowych z Polski. Pracownicy pracują na terenie Niemiec w okresie przebywania na płatnym urlopie w Polsce. Otrzymaliśmy informację od osób, które pracowały w Niemczech po 30 kwietnia 2004 r., że niemiecki pracodawca potrącił im część wynagrodzenia z tytułu składek
Wydanie decyzji na podstawie art. 118 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (jednolity tekst: Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) nie obejmuje obowiązku jej doręczenia.
W razie wniesienia przez adwokata skargi kasacyjnej bez wymaganej opłaty, przewodniczący wzywa do jej uiszczenia pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie stosowanego w koniecznym zakresie art. 130 § 1 k.p.c.
Świadczone usługi (PKWiU 92.62.12) są zwolnione od podatku od towarów i usług.
Usługi wynajmu autokaru (PKWiU 60.23.11) są opodatkowane wg stawki 7%.
wnoszone aportem nieruchomości stanowią jedynie wybrane aktywa a nie zorganizowaną cześć przedsiębiorstwa na potrzeby ustawy o PDOP.
uregulowania dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego w przypadku wynajmu leasingowanych samochodów osobowych
Świadczone usługi sklasyfikowane w grupowaniach PKWiU 80.42.10 oraz 80.42.20. są zwolnione od podatku.
Świadczone usługi (PKWiU 92.32.10), przy pobieraniu opłat za wstęp, są opodatkowane wg stawki 7%.
Świadczone usługi sklasyfikowane w grupowaniach PKWiU 92.32.10 jest opodatkowana wg stawki 7%.