Wydana na podstawie art. 138 par. 1 pkt 2 Kpa decyzja uchylająca /kasacyjna/ związana być musi z rozstrzygnięciem następczym polegającym - w zależności od ustaleń - albo na odmiennym orzeczeniu, co do istoty sprawy /przy respektowaniu określonego w art. 139 Kpa zakazu reformationis in peius/, albo na umorzeniu postępowania pierwszej instancji.
Nie może dojść do zainicjowania kolejnego etapu procesu budowlanego /wynikającego z art. 50 i art. 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ w sytuacji, gdy inwestor nie dysponuje ani decyzją o ustaleniu warunków zabudowy, ani decyzją o pozwoleniu na budowę. Rozstrzygnięcie podjęte w trybie art. 51 legalizowałoby w takim przypadku dotychczasowe roboty inwestora
Określony przepisem art. 37k ust. 9 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /Dz.U. 2001 nr 6 poz. 56 ze zm./ w brzmieniu nadanym temu przepisowi art. 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 18 września 2001 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /Dz.U. nr 122 poz. 1323/ wymóg osiągnięcia 50 lat życia przez kobietę nie odnosi się do daty 1.01.1995
1. Mimo, że montaż i instalacja są robotami budowlanymi, to nie są to pojęcia zamienne co oznacza że montaż nie jest instalacją. Artykuł 29 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ zwalnia z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę jedynie roboty budowlane polegające na instalacji, określone w pkt 2, 7, 8; zwolnieniem nie są natomiast objęte żadne roboty
Jednostka organizacyjna nie posiadająca osobowości prawnej, sama sporządzająca bilans, wykonująca czynności we własnym imieniu i na własny rachunek podlega podatkowi VAT. Tym samym oddział zagranicznego banku, który zawarł umowę z centralą o usługi zarządzania w polskim oddziale musi płacić VAT. Dla podatku VAT istotne jest, że w Polsce wykonano czynności podlegające opodatkowaniu tym podatkiem.
Jednostka organizacyjna nie posiadająca osobowości prawnej /oddział krajowy banku/, wyodrębniona organizacyjnie, samobilansująca się, dokonująca czynności we własnym imieniu i na własny rachunek, będąca usługobiorcą usług, pochodzących z importu i przekazujący - w ramach własnej niezależności finansowej - należność za te usługi osobie mającej siedzibę za granicą /centrali banku/ jest podatnikiem w
Nakaz wynikający z art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /t.j. Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126 ze zm./ w świetle art. 52 tego prawa i art. 77 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo wodne /Dz.U. nr 38 poz. 230 ze zm./ powinien być skierowany do inwestora, a nie właściciela wód.
Unieważnienie prawa z rejestracji wzoru zdobniczego nie ma istotnego znaczenia dla kwestii istnienia przesłanek dla unieważnienia takiego samego znaku towarowego, a to z uwagi na odmienne funkcje, jakie pełnią w obrocie te rejestracje, a także inne przesłanki dla unieważnienia praw wynikających z tych rejestracji.
Wykonanie obudowy pomnika z tablicą pamiątkową jest budową w rozumieniu art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./, na prowadzenie której wymagane było uzyskanie pozwolenia na budowę.
Nadpłatą jest należność główna nie zaś odsetki i w związku z tym tylko nadpłacony podatek podlega oprocentowaniu od dnia powstania nadpłaty art. 77 par. 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./. Natomiast odsetki podlegają zwrotowi wraz z należnością główną jednak bez oprocentowania.
W postępowaniu o odszkodowanie i zadośćuczynienie za niesłuszne tymczasowe aresztowanie przy dokonywaniu ustaleń, czy istnieją przesłanki do uznania aresztowania za niewątpliwie niesłuszne, nie wolno różnicować wyroków uniewinniających, będących podstawą dochodzenia roszczenia. Ze względu na zasadę domniemania niewinności, prawomocność orzeczenia i odpowiedzialność Skarbu Państwa na zasadzie ryzyka
1. Jeżeli sąd, naruszając reguły określone w art. 414 § 1 k.p.k., wyda wyrok umarzający postępowanie z przyczyn wskazanych w art. 17 § 1 pkt 1 lub 2 k.p.k., zamiast wymaganego wówczas wyroku uniewinniającego, to ograniczenie strony we wnoszeniu kasacji na niekorzyść oskarżonego od wyroku umarzającego, przewidziane w art. 523 § 3 k.p.k., nie ma zastosowania, gdyż ten ostatni przepis dotyczy jedynie
O uznaniu konkretnego czynu zabronionego za wypadek mniejszej wagi decyduje ocena jego społecznej szkodliwości, jako zmniejszonej do stopnia uzasadniającego wymierzenie kary według skali zagrożenia ustawowego, przewidzianego w przepisie wyodrębniającym wypadek mniejszej wagi w kategorii przestępstw określonego typu.