Orzeczenia
Pozbawienie pracownika prawa do wynikającej z umowy o pracę odprawy pieniężnej w sytuacji, gdy prawomocnie w innej sprawie ustalono bezpodstawność zastosowania wobec niego art. 52 § 1 KP i minął termin z art. 52 § 2 KP należy uznać za bezzasadne. Sąd Rejonowy doszedł do przekonania, że powód nie wykorzystał z powodu choroby i ustania stosunku pracy urlopu wypoczynkowego i przysługuje w pracy spowodowanej chorobą i urlopem. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje: Kasacja jest nieuzasadniona.
wyższej lub nieprzewidywalnymi zdarzeniami przypadkowymi, lecz odnosi się także do innych sytuacji faktycznych. sytuacji jest niemożliwe lub niecelowe przywrócenie pracownika do pracy nie ogranicza się do stanów faktycznych, spowodowanych działaniem siły Rozwiązanie umowy o pracę z powodem nastąpiło jedynie z naruszeniem art. 41 KP.
Zmianą planu nauczania, uniemożliwiającą dalsze zatrudnianie nauczyciela w pełnym wymiarze zajęć (art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela, jednolity tekst: Dz.U. z 1997 r. Nr 56, poz. 357 ze zm.) jest także zmiana przydziału planowych godzin dydaktyczno-wychowawczych, uniemożliwiająca zatrudnienie w pełnym wymiarze w ramach wyuczonej specjalności zawodowej. Ten sam cel spełnia bowiem urlop wypoczynkowy, po wykorzystaniu którego powódka może się ubiegać o urlop zdrowotny, jeśli komisja lekarska Powódka Małgorzata G, absolwentka wyższych studiów pedagogicznych w zakresie historii, jest w pozwanej Szkole zatrudniona od 1 września Dyrektor pozwanej szkoły w dniu 6 maja 1996 r. udzielił powódce urlopu dla poratowania zdrowia na okres od 4 maja do 21 czerwca 1996 r
Wykluczenie członka ze spółdzielni w okresie wypowiedzenia spółdzielczej umowy o pracę jest w skutkach prawnych zrównane z rozwiązaniem umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika. 2. Pobranie przez członków zarządu spółdzielni, w przewidywaniu odwołania z pełnionych funkcji, zaliczek na zabezpieczenie przyszłych wynagrodzeń bez zgody organu statutowo właściwego do dokonania czynności prawnych w zakresie stosunku pracy z członkami zarządu, stanowi ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych. Powodowie zostali zobowiązani do wykorzystania urlopu wypoczynkowego i zwolnieni od świadczenia pracy do końca okresu wypowiedzenia. Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy, stosownie do art. 393 12 KPC, orzekł jak w sentencji. Przewodniczący SSN: Walerian Sanetra Sędziowie: SN Barbara Wagner (sprawozdawca), SA Alina Krusz-Stankiewicz Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu
Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 7 stycznia 1997 r., I PKN 54/96, oddalił kasację powódki. W sprawie tożsamości roszczeń powódki wypowiedział się Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 7 stycznia 1997 r., I PKN 54/96, oddalając kasację Wobec bezsporności stanu faktycznego sprawy Sąd Rejonowy uznał, iż żądanie pozwu o ustalenie, że po urlopie wychowawczym powódce przysługiwało
Przeniesienie nauczyciela w stan nieczynny na podstawie art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (jednolity tekst: Dz.U. z 1997 r. Nr 56, poz. 357 ze zm.) może nastąpić wówczas, gdy istnieje związek przyczynowy między zmianami organizacyjnymi szkoły, a niemożnością dalszego zatrudnienia nauczyciela w pełnym wymiarze zajęć. uwagi na nieświadczenie pracy przez innych z powodu, np. korzystania z urlopów. Nauczycielka Mirosława P. wróciła z urlopu wychowawczego 1 marca 1997 r., a tego samego dnia inna nauczycielka, Alina P. rozpoczęła urlop Urlop ten został przedłużony do 28 lutego 1998 r., o czym dyrektor Przedszkola dowiedziała się we wrześniu 1997 r.
Przedstawione stanowisko wprost wynika z uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 11 lutego 1963 r., III PO 6/62 (OSNCP Pogląd taki, opierający się na uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 17 czerwca 1963 r., III CO 38/62 (OSNCP 1965 z. 12 lutego 1969 r., III CZP 43/68 (OSNCP 1969 z. 9, poz. 150).
W1989 r. powódka powróciła do pracy po pięcioletnim urlopie wychowawczym, a w 1990 r. udzielono jej kolejnego urlopu wychowawczego do Została ona odrzucona postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 1997 r. z powodu niezachowania terminu do złożenia wniosku o doręczenie Powódka zwróciła się do pozwąnej w lipcu 1994 r. o wznowienie zatrudnienia w związku z kończącym się urlopem wychowawczym.
Powodowie nie korzystali z urlopów wypoczynkowych i nie byli kontrolowani „pod względem dyscypliny pracy”. Powodowie nie korzystali z uprawnień pracowniczych, takich jak urlopy wypoczynkowe, wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych, Przewodniczący: SSN Teresa Flemming-Kulesza (sprawozdawca) Sędziowie SN: Andrzej Kijowski, Walerian Sanetra Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu
W braku potrzeby świadczenia pracy, powód korzystał z dni wolnych. Powód nie korzystał też z urlopu wypoczynkowego. Powód nie miał wreszcie przez 4 lata prawa do urlopu wypoczynkowego, którego pracownik nie może się zrzec. Skarżący nie znalazł się jednak w takiej sytuacji, więc oddalenie jego żądania było uzasadnione.10 Z wyżej podanych względów Sąd Najwyższy
za urlop , ponieważ w dacie rozwiązania stosunku pracy nie przepracował jednego roku, a przeto nie nabył uprawnień urlopowych; serwis roszczenia powoda, obejmujące żądanie zasądzenia premii za okres trwania stosunku pracy w kwocie 4000 zł, ekwiwalentu za nie wykorzystany urlop Wynagrodzenie za pracę określone w zawartej w dniu 1 lipca 1994 r. umowie o pracę składało się z kwoty 400 zł miesięcznie oraz z premii
zniszczenie, umorzył postępowanie w sprawie o sprostowanie świadectwa pracy i oddalił powództwo o ekwiwalent pieniężny za nie wykorzystany urlop Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 6 stycznia 1997 r. Sąd Najwyższy, zgodnie z treścią przepisu art. 39311 KPC rozpatruje sprawę w granicach kasacji, biorąc jedynie z urzędu pod rozwagę nieważność
Jeżeli nawet powód zamierzał ubiegać się o urlop na ten dzień, to nie mając pewności, że go uzyska, miał także obowiązek stawienia się W dniu opisanego zdarzenia powód napisał oświadczenie, w którym wyjaśnił, że przyszedł rano do zakładu pracy, by uzyskać urlop, przekroczył ekwiwalent za nie wykorzystany urlop wypoczynkowy.
Prawidłowość i rzetelność negatywnej oceny pracy nauczyciela mianowanego (art. 6a w związku z art. 23 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela, jednolity tekst: Dz.U. z 1997 r. Nr 56, poz. 357 ze zm.) podlega kontroli sądu pracy rozpatrującego powództwo o przywrócenie do pracy. z dnia 26 stycznia 1982 r. Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 10 marca 1998 r. Sąd drugiej instancji uznał, że rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło zgodnie z treścią art. 23 ust. 1 pkt 5 Karty Nauczyciela z uwagi
z powodu wcześniejszych niezdolności do pracy, czy też wykorzystywania w tym celu urlopu wypoczynkowego. W dniach 26 i 27 września 1996 r. powód korzystał więc z urlopu wypoczynkowego, a kolejne dwa dni przypadały na sobotę i niedzielę. Z wyżej podanych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39312 KPC orzekł, jak w sentencji.
Obowiązek zatrudnienia w tej samej grupie zawodowej wynikający z art. 12 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. z 1990 r. (Dz.U. z 1990 r. z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. z 1990 r. umowy o pracę faktycznie nastąpiło nie tylko z przyczyn określonych w art. 1 ust.1 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r., lecz także „z przyczyn
Powódź jest zdarzeniem losowym w rozumieniu art. 10 ust. 2 pkt 3a i art. 32 ust. 3 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej /Dz.U. 1993 nr 13 poz. 60 ze zm./ również wtedy, gdy rozmiar powodzi kwalifikuje ją do uznania za klęskę żywiołową. tego powodu, że jest to zdarzenie losowe, jak i z tego powodu, że jest to klęska żywiołowa. wyższej oraz klęsk i innych zdarzeń spowodowanych działaniem żywiołów lub sił przyrody. Uznanie jednak powodzi za klęskę żywiołową z powodu jej rozmiaru i skutków nie oznacza, że taka powódź nie jest zdarzeniem losowym.
Z wiążących ustaleń faktycznych wynikało, że w krytycznym dniu powód został odsunięty około godziny 2030 od wykonywania pracy z powodu Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 26 lutego 1998 r. dnia 12 czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (jednolity tekst: Dz.U. z 1983 r.
W1992 r. renta inwalidzka z ubezpieczenia społecznego była wyższa od wynagrodzenia, jakie powód mógłby otrzymać kontynuując zatrudnienie Przewodniczący: SSN Maria Tyszel Sędziowie SN: Jerzy Kuźniar (sprawozdawca), Teresa Romer Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 13 października mechaniczny, a to nie uzasadnia przypisania odpowiedzialności na zasadzie ryzyka, gdyż „nie było to przedsiębiorstwo poruszane za pomocą sił
Odwołanie pracownika ze stanowiska na podstawie art. 70 § 1 KP przez podmiot, którego kompetencja do dokonania tej czynności nie jest jednoznacznie wyłączona, powoduje rozwiązanie stosunku pracy. Zgodnie z art. 171 § 1 KP za urlop nie wykorzystany w 1993 r. przysługuje powodowi ekwiwalent pieniężny. zasądzenie ekwiwalentu za nie wykorzystany urlop wypoczynkowy za rok 1993, o który roszczenie uległo przedawnieniu i którego powód nie Konsekwencją tego faktu było nabycie przez Tomasza T. prawa do urlopu wypoczynkowego za 1993 r.