Rozstrzyganie spraw z wniosków byłych właścicieli nieruchomości warszawskich /lub ich następców prawnych/, złożonych na podstawie art. 7 ust. 1 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy /Dz.U. nr 50 poz. 279/, dotyczących ustanowienia prawa użytkowania wieczystego gruntu stanowiącego własność gminy, należało w 1992 r. do właściwych miejscowo
Przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 1987 r. w sprawie wysokości, zasad i trybu nakładania kar pieniężnych za nieprzestrzeganie wymagań ochrony środowiska /Dz.U. 1991 nr 89 poz. 404/ nie znajdują zastosowania w stosunku do osób fizycznych naruszających wymagania ochrony środowiska przez działania określone w art. 110 ust. 1b pkt 1 i 2 ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie
1. Artykuł 139 Kpa przewiduje, jako podstawową zasadę postępowania odwoławczego, że organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się. Od tej zasady powyższy przepis dopuszcza odstępstwo tylko wówczas, gdy zaskarżona odwołaniem decyzja rażąco narusza prawo lub rażąco narusza interes społeczny. Ustawodawca chroni w ten sposób interesy osób odwołujących się. Osoby te winny
1. uznać zasadność protestu z powodu naruszenia przepisów art. 41 ust. 1, art. 42 ust. 1 oraz art. 43 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 67, poz. 398 ze zm.), które mogło wywrzeć wpływ na wynik wyborów. 2. oddalić protest w pozostałym zakresie.
1. Mimo spełnienia wymagań dochodowych, o których mowa w art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali i dodatkach mieszkaniowych /Dz.U. nr 105 poz. 509/, dodatek mieszkaniowy nie może być przyznany, jeżeli powierzchnia użytkowa zajmowanego przez wnioskodawcę lokalu w domu wielomieszkaniowym przekracza powierzchnię normatywną o więcej niż 30 procent /art. 42 ust. 5 powołanej wyżej ustawy
Artykuł 59 k.c. ma zastosowanie w sytuacji, kiedy niemożność zaspokojenia roszczenia osoby trzeciej jest bezpośrednim skutkiem wykonania zaskarżonej umowy. Roszczenie to powinno pozostawać w takim stosunku do przedmiotu umowy, że samo jej wykonanie czyni niemożliwym zadośćuczynienie temu roszczeniu, niezależnie od kwestii wypłacalności strony tej umowy.
Sprzeczne z prawem jest wydanie decyzji na podstawie art. 67 ust. 1 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne /Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312/ przed zakończeniem kontroli przez organ celny.
Jeżeli sąd orzekł o przywróceniu posiadania przedmiotowego lokalu, przy istnieniu orzeczenia o eksmisji to wprawdzie dochodzi do sytuacji, w której oba te wyroki pozostają w sprzeczności, jednakże jest rzeczą oczywistą, iż wyrok o przywróceniu posiadania nie może być egzekwowany /art. 840 par. 1 pkt 2 Kpc/.
Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 par. 1 pkt 4 Kpa biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji /art. 148 par. 2/. Organ administracji obowiązany jest z urzędu badać zachowanie tego terminu. Wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania na wniosek pomimo uchybienia terminu, stanowi rażące naruszenie prawa, godzi bowiem w
1. Zawarta w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych /Dz.U. nr 32 poz. 191 ze zm./ konstrukcja pochodnego nabycia mienia przez gminę, powoduje konsekwencje określone w art. 36 tej ustawy. Polegają one na tym, że zobowiązania i wierzytelności rad narodowych i terenowych organów administracji państwowej
1. Stosownie do art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. 1991 nr 30 poz. 127 ze zm./ wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego może nastąpić tylko z urzędu lub na wniosek zarządu gminy. 2. Prawo złożenia przez zarząd gminy wniosku o wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego jest jego prawem autonomicznym. Żaden podmiot, nawet jeśli wykaże
Przy wykonywaniu wyroku nakazującego opróżnienie lokalu mieszkalnego podlegającego przepisom Prawa lokalowego (jedn. tekst: Dz. U. z 1987 r. Nr 30, poz. 165 ze zm.), wydanego w czasie jego obowiązywania, który uprawomocnił się po wejściu w życie ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 105, poz. 509, § 151 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości
Uchwala o utworzeniu nowej Spółdzielni, podjęta na podstawie art. 9 ustawy z dnia 20 stycznia 1990 r. o zmianach w organizacji i działalności spółdzielczości (Dz. U. Nr 6, poz. 36 ze zm.), nie może być uchylona po upływie okresu wskazanego w ust. 1 tego przepisu.
Uchwała rady gminy nakładająca obowiązek uiszczenia opłat adiacenckich na użytkowników wieczystych, którzy wnieśli opłatę za okres krótszy niż czas trwania prawa użytkowania wieczystego jest sprzeczna z przepisem art. 44 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. 1991 nr 30 poz. 127 ze zm./.
Skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego na pismo urzędu kontroli skarbowej informujące o zasadach doręczenia wyników kontroli jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368/, bowiem nie dotyczy aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej co do przyznania, stwierdzenia albo uznania
Istnienie linii demarkacyjnej dzielącej terytorium Polski, wyznaczonej we wrześniu 1939 r., porozumieniem agresorów-okupantów, sprzecznym z normami prawa międzynarodowego nie tylko wyznaczyło strefy panowania okupantów, lecz także było skierowane przeciwko żywotnym interesom narodu polskiego, a represje jakie spotykały osoby naruszające granicę miały charakter polityczny.
Uchwała Rady Miejskiej w sprawie podatku od nieruchomości w części warunkującej prawo do zwolnienia od tego podatku nieruchomości stanowiących własność rencistów i emerytów oraz przydzielonych do dożywotniego użytkowania osobie, która przekazała gospodarstwo rolne w zamian za rentę lub emeryturę na Skarb Państwa - w wysokości 50 procent ustalonego podatku, jeżeli nieruchomości te nie są wynajęte lub
Obligatoryjna forma zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów osób fizycznych z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej i wykonywania wolnych zawodów w 1994 roku /rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 1993 r. w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów osób fizycznych - Dz.U. nr 132 poz. 635 ze zm./ pozostaje w sprzeczności z istotą ryczałtu w prawie podatkowym
Przepis art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "g" ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 80 poz. 350 ze zm./ pozwala na odliczenie od dochodu kwot wydatkowanych w roku podatkowym na cele mieszkaniowe, m.in. na remont i modernizację budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego zajmowanego na podstawie tytułu prawnego. Odliczeniu od dochodu podlegają tylko te wydatki, które
1. Uznać, że zasadne są zarzuty naruszenia art. 43 w związku z art. 41 ust. 1 pkt 1, art. 77 ust. 2 i art. 52 ustawy z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 67, poz. 398 ze zm.), które mogły mieć wpływ na wynik wyborów. 2. W pozostałej części protest oddalić.
1. uznać, że zarzut podania nieprawdziwej informacji o wykształceniu kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Aleksandra Kwaśniewskiego, zamieszczonej na liście wyborczej, sporządzonej przez Państwową Komisję Wyborczą jest zasadny i stanowi naruszenie art. 43 w związku z art. 41 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 67, poz
1. uznać zasadność protestu w części zarzucającej podanie nieprawdziwych danych o wykształceniu kandydata na Prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego, z tym że naruszenie przepisu art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 67, poz. 398 ze zm.) nie mogło wywrzeć wpływu na wynik wyborów. 2. oddalić protest w pozostałej części.
Przepis par. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 6 lutego 1989 r. w sprawie zwolnienia od podatku dochodowego dochodów z tytułu niektórych rodzajów działalności gospodarczej /Dz.U. nr 3 poz. 20 ze zm./ ma zastosowanie w tych przypadkach, gdy równolegle jest prowadzona działalność zwolniona od podatku i podlegająca opodatkowaniu.