Art. 26 ust. 1 i 4 w zw. z art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczpospolitej Polskiej - Dz.U. 1992 nr 4 poz. 16 ze zm./ wynika, że określanie fizycznej i psychicznej zdolności poborowych do czynnej służby wojskowej należy do powiatowych i wojewódzkich /jako organów odwoławczych/ komisji lekarskich. Dlatego też wyłącznie orzeczenia komisji lekarskich, jako właściwych organów administracyjnych, kwalifikujące poborowych do określonej - ze względu na stan zdrowia - kategorii zdolności do służby wojskowej, skutkować mogą powołaniem poborowych do odbywania zasadniczej służby wojskowej bądź też zwolnieniem ich z jej odbywania. ich powodu służby wojskowej, bez sprzeniewierzenia się im. Wskazane przed chwilą przykłady dodatkowego zaangażowania sił zbrojnych nie wiążą się bezpośrednio z użyciem siły, a zatem, zdaniem Sądu według niego jej odbywanie wiąże się jedynie z używaniem siły wobec bliźniego, ponieważ jest ona niczym innym, jak tylko "szkołą uczenia

Kc/, o której mowa w art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416 ze zm./ jedynie do rent o charakterze alimentacyjnym to jest na rzecz osoby znajdującej się w niedostatku nie znajduje podstaw zarówno w przepisach Kodeksu cywilnego jak i ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. dnia 6 maja 1998 r. została rozwiązana z mocą od dnia 31 grudnia 1999 r. - aneks z dnia 27 października 1999 r. W aktach sprawy znajduje się też 8 pokwitowań z okresu maj-grudzień 1998 r., z których wynika, że Anna S. otrzymywała od brata po 500 W aktach sprawy znajduje się umowa z dnia 6 maja 1998 r. zawarta między Tadeuszem M. i jego siostrą Anną S., z której wynika, że Tadeusz

Pojęcie warunków rażąco korzystniejszych jest pojęciem ocennym. Jednak dla oceny, czy określone okoliczności świadczą o rażąco korzystniejszych warunkach wykonywania świadczeń należy brać pod uwagę nie tylko różnicę cen, ale i inne okoliczności, w szczególności całokształt powiązań handlowych między kontrahentami. Spółka z o.o. w B. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji z powodu naruszenia prawa. Sp. z o.o. w B., - P.U.-W. "D." Sp. z o.o. w G., - P.U.-W. "P." Sp. z o.o. w G., - P.U.-W. "P." Sp. z o.o. Sp. z o.o. w B. jak i koszty uzyskania przychodu w związku z zawartymi umowami ze Spółką z o.o.

Wyłącznie na podatniku spoczywa ciężar udowodnienia, że zachodzą przesłanki do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony /art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym - Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./. Tyczy to również siły wyższej - powodzi, gdyż wskazywane przez skarżącego pismo Ministra Finansów z dnia 29 lipca 1997 r. (...) dotyczy zawartymi w ww. piśmie i to nie tylko z tego powodu, że skarżący nie utracił dokumentów w związku z powodzią, ale z tej przyczyny, że Z tego powodu na podstawie art. 27 ust. 1 powołanej ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym Sąd oddalił skargę.

Musiały znosić "ciężar" deportacji wywiezienia łączący się nie tylko z pobytem we wrogim kraju ale i częstokroć z koniecznością pracy. Jest powszechnie wiadomym, iż nie tylko dorośli ale i dzieci wywiezienie do III Rzeszy zmuszane były do niewolniczej pracy. Los dzieci spoczywał "w ręku" obcych ludzi, którzy decydowali o warunkach ich pobytu w III Rzeszy /zakwaterowanie, wyżywienie, praca/. Pamiętać należy, iż nawet te dzieci, które zostały wywiezione do III Rzeszy z rodzicami, znajdowały się w sytuacji zdecydowanie negatywnie oddziaływującej tak na ich zdrowie psychiczne jak i fizyczne. Izolacja jakiej doświadczyły dzieci - od dotychczasowego środowiska /wywiezienie/ i od rodziców na wiele godzin dziennie /czas pracy rodziców/- stanowiła dla nich szczególną dolegliwość. powodu których odmówił im wiarygodności i mocy dowodowej. Jeżeli po wyczerpaniu środków dowodowych lub z powodu ich braku pozostały nie wyjaśnione fakty istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, organ Decyzją z dnia 23 marca 1999 r. (...)

Ocena dostatecznych znamion odróżniających znaku towarowego /art. 7 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych - Dz.U. nr 5 poz. 17 ze zm. w związku z art. 315 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej - Dz.U. 2001 nr 49 poz. 508 ze zm./ musi być dokonywana przy uwzględnieniu towarów i usług, do których oznaczania przeznaczony jest dany znak. 2. Zakres postępowania, które w sprawach o unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowego może być wszczęte tylko na wniosek /art. 30 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych - Dz.U. nr 5 poz. 17 ze zm./, jest wyznaczony przez zakres żądania wnioskodawcy, a postępowanie w tych sprawach ma charakter sporny. Przede wszystkim nie może ulegać wątpliwości, że znak będący wyrazem o określonym znaczeniu tylko z tego powodu jest wyłączony od rejestracji towarów lub usług, czy też ich cech, nie mogą pełnić funkcji identyfikującej przedsiębiorcę, od którego pochodzą i dlatego nie mają siły P. z W.

Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ odróżnia w swojej treści instytucję obniżenia podatku należnego w danym miesiącu /okresie rozliczeniowym/ o powstałą w poprzednim okresie rozliczeniowym nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym, która w tej sytuacji uległa przeniesieniu z poprzedniej deklaracji do deklaracji miesiąca Użyte w art. 10 ust. 2 tej ustawy sformułowanie "(...) kwotę zwrotu różnicy podatku (...)" można odnosić jedynie do instytucji zwrotu różnicy podatku przez urząd skarbowy określonej w art. 21 ust. 2-7 ustawy, podobnie jak od 1 stycznia 2000 r. dodane w tym przepisie sformułowanie "(...) lub kwotę zwrotu podatku naliczonego (...)" można łączyć jedynie z instytucją zwrotu podatku naliczonego w rozumieniu Łączna suma zawyżenia kwoty różnicy podatku do przeniesienia na następny miesiąc w 1995 r. wyniosła 2630 zł i z tego powodu zgodnie z Izba Skarbowa zaprzeczyła też, jakoby w stosunku do skarżącej zostało wszczęte postępowanie karno-skarbowe z powodu uszczuplenia należności powodu ich braku pozostały nie wyjaśnione fakty istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, organ podatkowy przesłuchuje stronę, po wyrażeniu

Przewidziany w art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego /Dz.U. 1997 nr 142 poz. 950 ze zm./ termin zastrzeżony do składania wniosków o przyznanie uprawnień kombatanckich nie dotyczy sytuacji, gdy weryfikowany kombatant, który uzyskał uprawnienia kombatanckie, jako "uczestnik walk o ustanowienie powodu nieznajomości prawa/, a wszczyna takie postępowanie po roku czasu od terminu zakreślonego w art. 22 ust. 3 - jest niezgodne z ciążącymi tytule /np. udział w AK, siły zbrojne na zachodzie/ i dlatego nie próbując go udowodnić, zdecydowały się na uzyskanie uprawnień na wówczas kombatanckich z innego tytułu.

traktowania nieruchomości nabytej w trybie pierwokupu za zrównaną z nabytą w trybie art. 6 ustawy z 1958 r. Oznacza to - w związku z postanowieniami art. 216 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami /Dz.U. 2000 nr 46 poz. 543/ - że również w odniesieniu do nieruchomości nabytych w związku z wykonaniem prawa pierwokupu znajdą zastosowanie przepisy o zwrocie nieruchomości. Porównanie konstrukcji nabycia nieruchomości przez Skarb Państwa na podstawie umowy określonej w art. 6 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości /Dz.U. 1974 nr 10 poz. 64 ze zm./ oraz nabycia na podstawie umowy sprzedaży w trybie art. 29-36 ustawy z dnia 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach /Dz.U. 1969 nr 22 poz. 159 ze zm./ upoważnia do powodu braku podstawowej materialnoprawnej przesłanki zwrotu nieruchomości, jaką jest mieszczenie się konkretnej nieruchomości w którejś Mianowicie z art. 1 ust. 1 pkt 1 w zestawieniu z pkt 2 oraz z art. 2 ust. 2. art. 4 ust. 1 i art. 5 ustawy wynika, że wykonanie prawa Decyzją z dnia 24.10.1978 r.

Skarga na rozstrzygnięcia Fundacji "Polsko-Niemieckie Pojednanie" jako nie dotycząca sprawy administracyjnej nie podlega rozpoznaniu Naczelnego Sądu Administracyjnego i dlatego - odrzucono skargę. Krasickiego o zającu, który nie może być wolny od obawy o zjedzenie go przez psy jedynie z tego powodu, iż znalazł się wśród przyjaciół art. 97 par. 2 Kpa w zw. z art. 59 ustawy o NSA z dnia 11 maja 1995 r. - Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./. adresata wystąpienia z izby na skład 7 sędziów.