Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu kasacji Prokuratora Generalnego, uchyla wyrok łączny w zaskarżonej części, wytykając rażące naruszenia art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k., zlecając ponowne rozpoznanie sprawy przez Sąd Rejonowy w Bielsku-Białej.

Postępowanie odwoławcze musi uwzględniać pełną analizę zakresu ograniczonej władzy rodzicielskiej w kontekście zarzucanego przestępstwa z art. 211 k.k., aby prawidłowo ocenić aspekt bezprawności działania rodzica.

Sąd Najwyższy orzekł, iż decyzja Sądu Okręgowego o uchyleniu wyroku Sądu Rejonowego była bezpodstawna, ponieważ nie zachodziła rzeczywista konieczność ponownego przeprowadzenia całego przewodu sądowego.

Kasacja od wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi została uwzględniona przez Sąd Najwyższy z uwagi na brak spełnienia przez sąd II instancji wymogów niezależności i bezstronności, spowodowany wątpliwymi procedurami nominacyjnymi dotyczącymi sędziego uczestniczącego w sprawie.

Udział w składzie sądu sędziego, powołanego na wniosek KRS ukształtowanej z naruszeniem przepisów prawa, prowadzi do nienależytej obsady sądu (art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.) i niespełnienia standardów niezawisłości i bezstronności w rozumieniu art. 6 EKPC.

Przedawnienie karalności przestępstwa z art. 216 § 1 k.k. powoduje, że w przypadku jego upływu, postępowanie karne wobec oskarżonego ulega umorzeniu na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.

Nieprawidłowe doręczenie oskarżonemu zawiadomienia o rozprawie oraz zastosowanie niezgodnej z przepisem sankcji karnej uzasadnia uchylenie wyroku i ponowne rozpoznanie sprawy przy prawidłowym stosowaniu prawa procesowego i materialnego.