Uchwała Krajowej Rady Sądownictwa odmawiająca zgody na dalsze zajmowanie stanowiska sędziego po osiągnięciu wieku uprawniającego do stanu spoczynku jest zgodna z prawem, jeśli uzasadniona interesem wymiaru sprawiedliwości i ważnym interesem społecznym. Kontrola Sądu Najwyższego ogranicza się do zgodności z prawem, nie obejmuje oceny zasadności polityki kadrowej KRS.

Nakaz zapłaty z dnia 6 kwietnia 2016 r., w postępowaniu upominawczym, został uchylony z uwagi na rażące naruszenie art. 299 § 1 k.s.h., co skutkowało bezpodstawnym obciążeniem D.P. zobowiązaniami spółki B. sp. z o.o.

Zaskarżona uchwała Krajowej Rady Sądownictwa została uchylona z powodu braku transparentności uzasadnienia. Rada powinna jasno wykazać brak interesu wymiaru sprawiedliwości lub społecznego przy odmowie zgody na dalsze orzekanie sędziego po osiągnięciu wieku emerytalnego.

Zastrzeżenie w umowie pożyczki odsetek przekraczających prawnie dopuszczalne limity stanowi rażące naruszenie prawa i zasad współżycia społecznego, co uzasadnia uchylenie orzeczenia sądu godzącego w te normy.

Ingerencja sądowa w przedmiotowych klauzulach umownych dotyczących konsumentów jest wymagana z urzędu, aby zapewnić zgodność umowy z prawem konsumenckim, co wynika z obowiązku ochrony praw konsumentów przed nieuczciwymi praktykami umownymi.

Działalność gospodarcza polegająca na pośrednictwie ubezpieczeniowym, regulowana odpowiednimi przepisami szczególnymi, może stanowić tytuł do obowiązkowego ubezpieczenia społecznego zgodnie z art. 8 ust. 6 s.u.s., niezależnie od spełnienia kryteriów określonych w Prawie przedsiębiorców.