Wysokość odsetek umownych nie może przekraczać ustawowych limitów. Wydanie wyroku usankcjonowanego nakazem zapłaty lichwiarskich odsetek narusza zasady demokratycznego państwa prawnego i ochrony konsumentów, co uzasadnia jego uchylenie i ponowne rozpoznanie sprawy.

Sąd Najwyższy przyjmuje, że Krajowa Rada Sądownictwa może odmówić przedstawienia wniosku o powołanie na stanowisko sędziego, uwzględniając negatywne opinie środowiska sędziowskiego, mimo spełnienia formalnych kryteriów przez kandydata.

Sąd może oddalić skargę nadzwyczajną, jeśli ustali, że sąd niższej instancji prawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego w zakresie umów ubezpieczenia, szczególnie przy braku przesłanek do stosowania klauzuli proporcjonalności oraz gdy orzeczenie nie narusza zasad konstytucyjnych.

Wysokość pozaodsetkowych kosztów kredytu określona w umowie konsumenckiej podlega ocenie pod kątem abuzywności, nawet jeśli mieści się w limitach ustawowych, a sąd orzekający ma obowiązek z urzędu badać ważność i niewiążący charakter klauzul umownych naruszających interesy konsumenta.

Decyzja odmowy udzielenia płatnego urlopu dla poratowania zdrowia, podjęta bez odpowiedniego uwzględnienia dokumentacji medycznej i specjalistycznych zaleceń, może być uznana za naruszenie przepisów prawa materialnego.

Uchwała Krajowej Rady Sądownictwa, dotycząca zgody na dalsze zajmowanie stanowiska przez sędziego, musi być zawsze wynikiem wszechstronnego rozważenia sprawy oraz zawierać szczegółowe uzasadnienie w odniesieniu do interesu wymiaru sprawiedliwości lub ważnego interesu społecznego, zgodnie z art. 69 § 1b PrUSP.

Uchylony został nakaz zapłaty wydany z rażącym naruszeniem prawa ochrony konsumenta, z uwagi na niewłaściwe oprocentowanie oraz brak rozpatrzenia nieuczciwego charakteru umownego stosunku prawnego. Skarga nadzwyczajna, wniesiona z uwagi na ochronę praw konsumenta, zasługiwała na uwzględnienie ze względu na sprzeczność z zasadami demokratycznego państwa prawnego.

Sąd Najwyższy oddalił skargę nadzwyczajną, podkreślając, że minimalna wartość przedmiotu zaskarżenia i brak rażącego naruszenia prawa materialnego nie uzasadniają wzruszenia prawomocnego orzeczenia, respektując zasadę res iudicata jako element stabilności systemu prawnego.