Faktyczne wykonywanie działalności gospodarczej, choćby z okresami przerw spowodowanymi pobieraniem świadczeń z ubezpieczenia społecznego, stanowi tytuł do podlegania obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym, jeśli działalność jest prowadzona w sposób zorganizowany i ciągły oraz ma cel zarobkowy.

Odpowiednie stosowanie przepisów oznacza, że normy prawne przewidziane pierwotnie dla danego rodzaju stanów faktycznych mogą być stosowane w stanach faktycznych innego rodzaju: w postaci niezmienionej, po poddaniu modyfikacjom lub wcale. Ocena zakresu odpowiedniego stosowania powinna uwzględniać systematykę i cele regulacji. W przypadku odesłania z ustawy o dodatku solidarnościowym do przepisów o zasiłku

„Szczególnie uzasadnione okoliczności” w rozumieniu art. 84 ust. 8 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych muszą mieć charakter wyjątkowy i niezależny od zobowiązanego; trudna sytuacja materialno-bytowa, przy jednoczesnej zdolności do pracy i posiadaniu majątku, nie uzasadnia odstąpienia od zwrotu nienależnie pobranego świadczenia.

Retroaktywne obniżenie policyjnych rent rodzinnych na podstawie nowelizacji ustawy zaopatrzeniowej z 2016 roku wymaga uprzedniego ustalenia, czy zmarły funkcjonariusz rzeczywiście pełnił służbę na rzecz totalitarnego państwa w rozumieniu ustawy, co nie może być zastąpione ogólną oceną konstytucyjności przepisów.

Dla ustalenia nowego okresu zasiłkowego decydujące znaczenie ma medyczna ocena ustania poprzedniej niezdolności do pracy. Jeżeli ubezpieczony po zakończeniu jednego okresu zasiłkowego nie odzyskał zdolności do pracy z powodu tego samego schorzenia (nawet jeśli w późniejszym okresie współistnieje inne schorzenie), to okresy te należy traktować jako jedną, ciągłą niezdolność do pracy, a nowy okres zasiłkowy