Nakaz zapłaty z dnia 6 kwietnia 2016 r., w postępowaniu upominawczym, został uchylony z uwagi na rażące naruszenie art. 299 § 1 k.s.h., co skutkowało bezpodstawnym obciążeniem D.P. zobowiązaniami spółki B. sp. z o.o.

Zaskarżona uchwała Krajowej Rady Sądownictwa została uchylona z powodu braku transparentności uzasadnienia. Rada powinna jasno wykazać brak interesu wymiaru sprawiedliwości lub społecznego przy odmowie zgody na dalsze orzekanie sędziego po osiągnięciu wieku emerytalnego.

Zastrzeżenie w umowie pożyczki odsetek przekraczających prawnie dopuszczalne limity stanowi rażące naruszenie prawa i zasad współżycia społecznego, co uzasadnia uchylenie orzeczenia sądu godzącego w te normy.

Ingerencja sądowa w przedmiotowych klauzulach umownych dotyczących konsumentów jest wymagana z urzędu, aby zapewnić zgodność umowy z prawem konsumenckim, co wynika z obowiązku ochrony praw konsumentów przed nieuczciwymi praktykami umownymi.

Wyrok Sądu Rejonowego w Bytomiu wydany w postępowaniu upominawczym naruszał zasady ochrony konsumenckiej i zawierał postanowienia umowy o charakterze lichwiarskim. Sąd Najwyższy uchylił nakaz zapłaty, nakazując ponowne rozpoznanie sprawy w kontekście prawa konsumenckiego.

Niezależnie od subiektywnej oceny, prowadzenie działalności gospodarczej wymaga rzeczywistej aktywności zarobkowej i ciągłości, które muszą być obiektywnie udowodnione. Brak tych cech uprawnia organ rentowy do wyłączenia z obowiązkowego ubezpieczenia społecznego.