Postępowanie o wydanie wyroku łącznego wymaga wyczerpującego wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności przez sąd prowadzący, z uwzględnieniem istniejących wyroków i decyzji, wprowadzających zmiany, które wpływają na możliwość łączenia kar. Zamiana kary pozbawienia wolności na karę aresztu wyklucza możliwość jej łączenia z innymi karami pozbawienia wolności.

Wyrok Sądu Najwyższego wskazuje na rażące naruszenia prawa procesowego popełnione przez Sąd Okręgowy w wyroku łącznym, obejmującym nieistniejące orzeczenia, co skutkowało uchyleniem wyroku i koniecznością ponownego rozpoznania sprawy.

Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji przez sąd odwoławczy wymaga wykazania konieczności ponownego przewodu sądowego w całości; norma art. 437 § 2 k.p.k. nie dopuszcza tego w ramach zwykłej korekty zasad wymiaru kary łącznej bez uprzedniego stwierdzenia uchybień dowodowych.

Warunkowe umorzenie postępowania karnego nie jest możliwe wobec osoby prawomocnie skazanej za przestępstwo umyślne. Uchybienie tej zasadzie skutkuje uchyleniem wyroku i koniecznością ponownego rozpoznania sprawy.

Sąd Najwyższy uchyla wyrok skazujący za przestępstwo z art. 178a § 4 k.k., gdyż kara ograniczenia wolności narusza art. 37a § 2 k.k., co wymaga ponownego rozpoznania sprawy przez Sąd Rejonowy.

W sprawie, gdzie oskarżonemu zarzucano przestępstwo z art. 180a k.k., nie dochodzi do popełnienia tego czynu w braku istnienia decyzji o cofnięciu uprawnień w relevantnym okresie. W przypadku wcześniejszego prawomocnego ukarania za wykroczenie z art. 94 § 1 k.w., postępowanie karne winno być umorzone z uwagi na powagę rzeczy osądzonej.