Prawodawca wprowadził do ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy dwa mechanizmy korygujące wysokość emerytur funkcjonariuszy pełniących służbę na rzecz totalitarnego państwa. Pierwszy z nich "zeruje" tzw. kwalifikowane lata służby i nie pozostaje w sprzeczności z Konstytucją RP. Natomiast drugi, obniżający wysokość świadczenia do przeciętnej emerytury wypłacanej w powszechnym systemie ubezpieczenia

Mechanizm obniżający wysokość świadczenia emerytalno-rentowego funkcjonariusza służb mundurowych do poziomu przeciętnej emerytury i renty wypłacanej z FUS (art. 15c ust. 3 i art. 22a ust. 3 ustawy zaopatrzeniowej) narusza zasadę równości, prawo własności i prawo do zabezpieczenia społecznego (art. 32 ust. 1 i 2, art. 64 ust. 1, 2 i 3 oraz art. 67 ust. 1 Konstytucji RP), szczególnie gdy obniżka dotyczy

W postępowaniu z odwołania od decyzji organu rentowego wydanej na podstawie art. 114 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych nie obowiązuje prekluzja dowodowa, a ubezpieczony może także w postępowaniu sądowym powoływać się na nowe okoliczności oraz dowody uzasadniające ponowne ustalenie prawa do świadczenia lub jego wysokości. Sąd rozpoznający takie odwołanie ma obowiązek

Wykonanie pracy w ramach umowy cywilnoprawnej przez pracownika na rzecz swojego pracodawcy może być interpretowane szeroko, z uwzględnieniem pośrednich korzyści dla pracodawcy, uzasadniając opłaty składek ubezpieczeniowych, co Sąd Najwyższy uznał za zgodne z prawem.

Ocena czy funkcjonariusz wykonywał służbę na rzecz totalitarnego państwa w rozumieniu art. 13b ustawy zaopatrzeniowej wymaga uwzględnienia wszystkich okoliczności sprawy, w tym indywidualnych czynów i ich weryfikacji pod kątem naruszenia podstawowych praw i wolności człowieka, przy czym istnieje domniemanie faktyczne służby na rzecz totalitarnego państwa dla osób pełniących służbę w jednostkach wymienionych

Przepisy art. 15c ust. 3 i art. 22a ust. 3 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy, ograniczające wysokość emerytury i renty do przeciętnych świadczeń z ZUS, nie mogą być stosowane w przypadku funkcjonariuszy posiadających znaczny okres służby po 31 lipca 1990 r., gdyż prowadzi to do naruszenia zasad konstytucyjnych, w szczególności proporcjonalności, równego traktowania i prawa do zabezpieczenia

Stwierdzono niezgodność z prawem obniżenia emerytury poprzez stosowanie art. 15c ust. 3, gdy znaczna część wypracowanego świadczenia przypada na okres po 1990 r., co narusza zasadę równego traktowania. O legalności obniżenia na podstawie art. 15c ust. 1 związku z art. 13b decyduje Trybunał Konstytucyjny.

Wykonywanie przez prokuratora w stanie spoczynku zawodu radcy prawnego wbrew odmowie zgody przełożonego nie stanowi dorozumianego zrzeczenia się statusu prokuratora, a jedynie prowadzi do zawieszenia prawa do uposażenia na czas wykonywania tego zawodu. Po zaprzestaniu działalności radcowskiej prokurator zachowuje prawo do uposażenia spoczynkowego. Art. 5 k.c. nie może stanowić podstawy do pozbawienia

Służba w Wydziale III MSW zajmującym się zwalczaniem działalności opozycyjnej stanowi służbę na rzecz totalitarnego państwa w ujęciu instytucjonalnym, jednak okres służby od 12 września 1989 r. (zaprzysiężenie rządu T. Mazowieckiego) nie może być tak kwalifikowany zgodnie z art. 13c ustawy zaopatrzeniowej, przy czym przepis art. 15c ust. 3 ustawy (mechanizm "gilotyny") nie może być stosowany z uwagi

Art. 22a ust. 3 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy, obniżający wysokość policyjnej renty inwalidzkiej do kwoty przeciętnej renty z tytułu niezdolności do pracy, narusza zasadę proporcjonalności, zasadę równości, prawo własności oraz prawo do zabezpieczenia społecznego (art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 i 2, art. 64 ust. 1, 2 i 3 oraz art. 67 ust. 1 Konstytucji RP), gdy niezdolność do pracy