Z uwagi na to, że przesłanki z art. 437 § 2 in fine k.p.k. nie stanowią konieczności uzupełnienia dowodowego, Sąd Apelacyjny błędnie uchylił wyrok Sądu I instancji. Wymagana była samodzielna konwalidacja uchybień dowodowych przez Sąd odwoławczy.

Nienależyta obsada sądu, wynikająca z uczestnictwa sędziego powołanego na wniosek KRS zgodnie z ustawą z 2017 r., może prowadzić do naruszenia standardów niezawisłości, co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą zgodnie z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

Brak posiadania fizycznego dokumentu prawa jazdy nie oznacza braku uprawnień do kierowania, jeśli uprawnienia zostały formalnie uzyskane. Wykroczenie z art. 94 § 1 k.w. zachodzi jedynie przy rzeczywistym braku uprawnień, a nie dokumentu.

Śmierć oskarżonego przed wydaniem wyroku uniemożliwia kontynuację postępowania karnego, a wszelkie wydane orzeczenia sądów skutkujące taką okolicznością są nieważne, obowiązując sądy do umorzenia postępowania (art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k. w zw. z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.).

W postępowaniu odwoławczym niestawiennictwo obrońcy przy obligatoryjnej obronie tamuje rozpoznanie sprawy, a jego brak stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą skutkującą uchyleniem wyroku (art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k.).