Zastosowanie przepisu art. 69 § 1 k.k. w sytuacji uprzedniego skazania na karę pozbawienia wolności, nawet z warunkowym zawieszeniem, stanowi rażące naruszenie prawa materialnego, skutkujące uchyleniem wyroku w zakresie orzeczenia o karze pozbawienia wolności.

Dwukrotne skazanie za ten sam czyn stanowi naruszenie art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w.; uchylono zaskarżony wyrok i umorzono postępowanie.

Rażące naruszenie art. 86 § 1 k.k. przez wymierzenie kary łącznej poniżej dolnej granicy ustawowej oraz brak ustalenia rzeczywistych szkód uzasadnia uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Zaniechanie orzeczenia obligatoryjnej nawiązki w przypadku skazania za umyślne przestępstwo przeciwko środowisku stanowi rażące naruszenie prawa materialnego, które uzasadnia uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania celem osiągnięcia zgodności z art. 47 § 2 k.k.

Niesłuszne tymczasowe aresztowanie winno być adekwatnie zrekompensowane, uwzględniając całość realnych szkód materialnych i niematerialnych w kontekście kondycji zdrowotnej i potencjału zarobkowego poszkodowanego.