Orzeczenie wyrokiem nakazowym grzywny w liczbie stawek dziennych przekraczającej limit 200, określony w art. 502 § 1 k.p.k., stanowi rażące naruszenie prawa procesowego mające istotny wpływ na treść orzeczenia. Przekroczenie ustawowych granic sankcji właściwych dla postępowania nakazowego uzasadnia uchylenie wyroku nakazowego w postępowaniu kasacyjnym i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

W sprawie o zadośćuczynienie z art. 8 ust. 1 ustawy lutowej, gdy po represjonowanym pozostaje więcej niż jedna osoba uprawniona, podział świadczenia może nastąpić dopiero po jednoznacznym ustaleniu globalnej kwoty należnej po tej osobie. Uzasadnienie musi wskazywać weryfikowalną metodę określenia wysokości zadośćuczynienia oraz przesądzać, czy zasądzona suma jest kwotą globalną, czy kwotą należną konkretnemu

Jeżeli konkretne okoliczności związane z nominacją sędziego oraz jego szczególnymi relacjami funkcjonalnymi z władzą wykonawczą, organami KRS i strukturami dyscyplinarnymi obiektywnie uzasadniają wątpliwości co do instytucjonalnej bezstronności i niezależności, udział takiego sędziego powoduje nienależytą obsadę sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. i wymaga uchylenia zapadłego orzeczenia.