1. Pojęcie „służby na rzecz totalitarnego państwa" w rozumieniu art. 13b ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (i innych służb) stanowi definicję legalną, której przesłankami są wyłącznie ramy czasowe i formalna przynależność do wymienionych w tym przepisie jednostek; definicja ta tworzy domniemanie ustawowe, które funkcjonariusz może obalić wyłącznie

1. Podstawą powstania obowiązku ubezpieczenia społecznego z art. 6 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych jest faktyczne wykonywanie pozarolniczej działalności gospodarczej, rozumiane jako rzeczywiste podjęcie i prowadzenie działalności zarobkowej w sposób zorganizowany i ciągły; sam wpis do ewidencji działalności gospodarczej ma charakter deklaratoryjny

Pojęcie „wykonywania pracy na rzecz pracodawcy" w rozumieniu art. 8 ust. 2a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych obejmuje każdą pracę, której rzeczywistym beneficjentem jest pracodawca, niezależnie od formalnej więzi prawnej łączącej pracownika z osobą trzecią, rodzaju wykonywanych czynności oraz tożsamości działalności prowadzonej przez pracodawcę i zleceniodawcę

1. Mechanizm obniżenia przelicznika lat służby na rzecz totalitarnego państwa do 0% podstawy wymiaru, przewidziany w art. 15c ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (i innych służb), jest środkiem proporcjonalnym i nie pozostaje w sprzeczności z Konstytucją RP, ponieważ jego dotkliwość jest współmierna do długości służby pełnionej przed transformacją

Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie jest uprawniony do kwestionowania ani obniżania zadeklarowanej przez osobę prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne, jeżeli mieści się ona w granicach określonych ustawą z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, a ubezpieczony prowadzi działalność od dłuższego czasu, uzyskuje z niej