Zakaz prowadzenia pojazdów przewidziany w art. 94 § 3 k.w. może zostać orzeczony wyłącznie wobec sprawcy wykroczenia określonego w art. 94 § 1 k.w. Przepis ten nie stanowi podstawy do zastosowania tego środka karnego wobec osoby ukaranej za wykroczenie z art. 94 § 2 k.w. lub art. 97 k.w.; w braku innej podstawy ustawowej orzeczenie zakazu jest rażącym naruszeniem prawa materialnego.

Wobec sprawcy przestępstwa z art. 178a § 4 k.k. art. 37a § 1 k.k. nie może stanowić podstawy zastąpienia kary pozbawienia wolności karą ograniczenia wolności albo grzywną, gdyż zastosowanie tego przepisu wyłącza art. 37a § 2 k.k. Konsekwencją tego wyłączenia jest niedopuszczalność wydania wyroku nakazowego na podstawie art. 500 § 1 k.p.k.