Przy ustalaniu w myśl art. 50a ust. 1 w związku z art. 50c ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych prawa do emerytury górniczej i okresu 25 lat pracy górniczej w przypadku osoby zatrudnionej w pełnym dziennym wymiarze czasu pracy uwzględnia się - stosownie do art. 50b ustawy - okresy pracy górniczej i pracy równorzędnej z pracą górniczą

Podstawę obliczenia emerytury będzie zawsze stanowić suma składek po ostatniej waloryzacji rocznej, powiększona o poddane waloryzacji kwartalnej składki należne za dalszy okres do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc początkujący wypłatę.

Przewidziany w art. 43 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz. U. z 2022 r., poz. 504 ze zm.) sposób liczenia okresu zatrudnienia na kolei nie ma zastosowania przy ustalaniu okresu składkowego i nieskładkowego, o którym mowa w art. 184 ust. 1 pkt 2 tej ustawy.

Rozwiązanie stosunku pracy na podstawie art. 52 § 1 pkt 1 k.p. wymaga wykazania przez pracodawcę zarówno uchybień pracownika, jak i co najmniej zagrożenia dla interesów pracodawcy, a nie tylko samego uchybienia obowiązkom przez pracownika.

Wysokość kapitału początkowego nie może być uzależniona od charakteru pracy.

W przypadku ustalania kategorii ryzyka i wskaźnika korygującego w ustawie wypadkowej, decydujące znaczenie ma indywidualna sytuacja każdego płatnika i konieczne jest uwzględnienie jego własnych danych, a nie tylko wartości uśrednione z danymi innych płatników. Dodatkowo, po przejęciu kontroli nad inną spółką, konieczna jest weryfikacja stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe, tak aby odzwierciedlała

Sąd, rozpatrując sprawę o prawo do renty z powodu niezdolności do pracy, musi dokonać analizy elementów pojęciowych niezdolności, w tym oceny utraty znacznego stopnia zdolności do pracy zgodnej z posiadaniem kwalifikacji (art. 12 ust. 3 ustawy emerytalnej), uwzględniając m.in. wykształcenie, wiek i predyspozycje psychofizyczne.

Brak aktywności gospodarczej po zakończeniu zasiłku chorobowego lub macierzyńskiego nie jest równoznaczny z zaprzestaniem działalności gospodarczej, a przygotowanie do prowadzenia dotychczasowej działalności po przerwie spowodowanej długim okresem niezdolności do pracy wymaga innego podejścia niż przygotowanie do rozpoczęcia określonej działalności gospodarczej po raz pierwszy.