Orzekając zakaz kontaktowania się z określonymi osobami lub zbliżania się do nich na podstawie art. 39 pkt 2b k.k., sąd jest zobowiązany określić czas jego obowiązywania w granicach przewidzianych w art. 43 § 1 k.k., chyba że zachodzą przesłanki do orzeczenia zakazu dożywotnio z art. 41a § 3 k.k. Pominięcie tego elementu stanowi rażącą obrazę prawa materialnego, niepodlegającą usunięciu w postępowaniu

Jeżeli przed wydaniem orzeczenia przez sąd odwoławczy nastąpiło przedawnienie karalności wykroczenia w rozumieniu art. 45 § 1 k.w., zachodzi ujemna przesłanka procesowa z art. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.w. Sąd ma obowiązek uwzględnić ją z urzędu, uchylić zapadłe wyroki i umorzyć postępowanie na podstawie art. 104 § 1 pkt 7 k.p.s.w.