Kasacja oskarżonego D. M. jest zasadna z uwagi na niewystarczające zgromadzenie dowodów wykluczające pewność jego sprawstwa i winy, co uniemożliwia wydanie wyroku nakazowego; konieczne jest przeprowadzenie ponownego postępowania sądowego.

Sąd, wydając wyrok nakazowy, powinien odstąpić od tej procedury, jeżeli okoliczności czynu lub wina obwinionego budzą wątpliwości, bądź gdy istnieje potrzeba przeprowadzenia dodatkowego postępowania dowodowego w celu wyjaśnienia tych wątpliwości.

Przypisanie oskarżonemu czynu muszące odpowiadać ustaleniom faktycznym dowodów zgromadzonych w sprawie, nie odpowiadało prawidłowemu opisowi w akcie oskarżenia, uzasadniając uniewinnienie oskarżonego K.T. wobec zidentyfikowanych błędów procesowych, art. 414 § 1 k.p.k.

Naruszenie ustanowionego w szczególności w art. 14fa ustawy COVID-19 składu sądu odwoławczego, poprzez orzekanie w składzie kolegialnym zamiast jednoosobowym, stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą, skutkującą uchyleniem wyroku i ponownym rozpoznaniem sprawy.

Przepisy zawieszające bieg przedawnienia z ustawy z 2 marca 2020 r. uznano za nieskuteczne w świetle zasad konstytucyjnych, co skutkowało ustaleniem przedawnienia karalności czynów zarzucanych jeszcze przed wszczęciem postępowania karnego. Uchylono wyroki obu instancji i umorzono postępowanie.

Wymagana jest jednoznaczna i szczegółowa ocena materiału dowodowego w kontekście ustalenia współsprawstwa, obejmującego konkretne działania oskarżonego warunkujące realizację znamion przestępstwa przez innego współsprawcę, celem wykazania istotności takiego współdziałania w orzeczeniu sądu.

Tajna współpraca z SB musi być działaniem świadomym i celowym naruszającym prawa człowieka; nie każde kontakty wynikające z pełnienia funkcji publicznej spełniają te kryteria.