1. Wykonywanie czynności służbowych przez funkcjonariusza Straży Granicznej powinno być ściśle związane z katalogiem zadań określonym w ustawie o Straży Granicznej. Przestępstwo popełnione przez funkcjonariusza, które nie jest zawarte w tym katalogu, nie może być uznane za popełnione w związku z wykonywaniem czynności służbowych. 2. Utrata uprawnień emerytalnych w przypadku ziszczenia się przesłanki

Działalność ubezpieczonego podczas zwolnienia lekarskiego, obejmująca incydentalne uczestnictwo w posiedzeniach Rady Nadzorczej i wykonanie jednorazowych czynności technicznych, nie kwalifikuje się jako praca zarobkowa w rozumieniu art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, jeżeli nie ma charakteru regularnej i zyskownej działalności

Działalność gospodarcza jako podstawa do objęcia ubezpieczeniami społecznymi musi być rzeczywista i spełniać kryteria zarobkowości, ciągłości oraz zorganizowania, przy czym same deklaracje prowadzenia takiej działalności, bez realnego jej wykonywania i osiągania z niej zysku, nie są wystarczające do uznania, że przedsiębiorca podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym.

Nie stanowi działalności gospodarczej działalność wykonywana okresowo i sporadycznie, a także jeśli nie jest ona prowadzona w celu osiągnięcia dochodu (zarobku) rozumianego jako nadwyżka przychodów nad poniesionymi kosztami.

Szczególna ochrona zatrudnienia w wieku przedemerytalnym (art. 39 k.p.), nie pozwala aby podane przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę (art. 30 § 4 k.p.), ocenione negatywnie przez sąd pracy, były aplikowane przed sądem drugiej instancji jako podstawy klauzul generalnych z art. 8 k.p. (w zw. z art. 4771 k.p.c.) przeciwko przywróceniu pracownika do pracy.

Systemowa wykładnia użytego w art. 95 ust. 2 ustawy emerytalnej zwrotu "z wyjątkiem przypadku, gdy emerytura wojskowa (...) została obliczona według zasad określonych w art. 15a albo 18e ustawy (zaopatrzeniowej)..." daje podstawę do przyjęcia, że ów wyjątek należy interpretować nie tylko przedmiotowo, to znaczy wyłącznie przez pryzmat zasad obliczania emerytury wojskowej wynikających z art. 15a albo

1. Wynagrodzenie dodatkowe, o którym mowa w art. 224 ust. 2 ustawy o radcach prawnych, stanowi dodatkowy ekwiwalent wynagrodzenia za pracę, ale dopiero w sytuacji, gdy wskazane w wyżej zaprezentowanym przepisie przesłanki wystąpią łącznie. Mowa w tym przypadku o zasądzeniu kosztów sądowych na rzecz pracodawcy radcy prawnego, którego reprezentuje w danym postępowaniu (koszty zastępstwa sądowego oraz