Sąd Najwyższy uchyla wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu z uwagi na istotne uchybienia proceduralne w zakresie oceny dowodów i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, z zaleceniem prawidłowego uwzględnienia stenogramu przesłuchania jako dowodu.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Okręgowego uniewinniający oskarżonego G.D., wskazując na rażące naruszenie przepisów postępowania karnego, wyrażające się w błędnej ocenie dowodów i ustaleń faktycznych dotyczących stanu bezradności pokrzywdzonej Z.K., oraz przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy uznał, że Sąd Okręgowy nieprawidłowo interpretował art. 256 § 2 k.k. poprzez niezastosowanie właściwego testu dotyczącego celu rozpowszechniania, a nie propagowania. Sprawa wymaga ponownego rozpoznania.

Nieobecność obrońcy podczas procesu, mimo obowiązku obrony obligatoryjnej wynikającego z wątpliwości co do poczytalności oskarżonej, stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą wymagającą uchylenia wyroku i ponownego rozpoznania sprawy.