Zmiana wartości granicznej mienia decydującej o kwalifikacji kradzieży jako przestępstwa lub wykroczenia ma zastosowanie również do czynów już popełnionych, jeśli sąd orzeka po wejściu w życie nowelizacji, zgodnie z zasadą stosowania prawa międzyczasowego, co wynika z art. 4 § 1 k.k.

Nie można przypisać odpowiedzialności za złożenie nieprawdziwego oświadczenia lustracyjnego, jeśli przynależność organu nie była jasno określona w przepisach ustawy. Należy ponownie zbadać kwestię błędu legislacyjnego i jego wpływu na prawidłowe wypełnienie oświadczenia lustracyjnego przez lustrowanego.

Sąd Najwyższy orzekł uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego z uwagi na rażące naruszenie prawa procesowego w zakresie przeprowadzenia dowodów, wpływając tym samym na możliwość ustalenia sprawstwa czynów przypisanych oskarżonemu.

W przypadku wyroku łącznego, stawka dzienna grzywny powinna być ustalana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, z uwzględnieniem wszelkich modyfikacji i szczegółów wynikających z przepisów obowiązujących w dacie popełnienia przestępstwa.

Dla uznania czynu za przestępstwo z art. 178a § 1 k.k., kluczowe jest ustalenie, czy miejsce, w którym prowadzono pojazd, rzeczywiście kwalifikuje się jako miejsce, na które rozciąga się pojęcie 'ruchu lądowego'. Wyłącznym poruszanie się na terenie prywatnym, jak podwórko, niekoniecznie spełnia wymagania 'ruchu lądowego' w rozumieniu przepisów prawnych.

Uchylenie wyroku z powodu powierzchownej oceny zarzutów apelacyjnych i niezgodności z standardami kontroli instancyjnej obowiązującymi w postępowaniu odwoławczym w sprawach karnych.

Dla zakwalifikowania czynu jako przestępstwa z art. 200 § 1 k.k. konieczne jest pełne i jasne określenie wszystkich znamion tego przestępstwa, a w przypadku skazania za przestępstwo z tej kategorii, obligatoryjne jest zastosowanie środka karnego, jakim jest zakaz zajmowania stanowisk związanych z opieką nad małoletnimi.

Wyrok Sądu Rejonowego w Toruniu podlega uchyleniu z uwagi na rażące naruszenie procedury skazania bez rozprawy oraz niezastosowanie obowiązkowych sankcji określonych w art. 57b, 41 § 1a oraz 43a § 3 k.k., co wymaga ponownego rozpoznania sprawy.

Ocena stopnia społecznej szkodliwości czynu musi uwzględniać wszystkie okoliczności wymienione w art. 115 § 2 k.k.; naruszenie tej normy następuje, gdy sąd pominie którykolwiek z wymienionych kwantyfikatorów lub uwzględni okoliczności, które nie mieszczą się w zamkniętym katalogu tego przepisu.