Skazanie za groźby karalne wymaga, by przypisany czyn zawierał pełne znamiona ustawowe, w tym wzbudzenie uzasadnionej obawy u pokrzywdzonego.

Przy orzekaniu w sprawach o czyny przeciwko mieniu, mających przesłanki 'czynów przepołowionych', sąd powinien kierować się kwotą rozgraniczającą obowiązującą w dacie orzekania, nie zaś w dacie popełnienia czynu, a także unikać ponownego sądzenia czynów już prawomocnie osądzonych.

Kasacja prokuratora została częściowo uwzględniona. Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Okręgowego w zakresie uniewinnienia oskarżonego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.