Uchybienie w postaci zaniechania orzeczenia obligatoryjnego świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym przy skazaniu za czyn z art. 158 § 1 k.k. stanowi rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, uzasadniające uchylenie wyroku w zaskarżonej części i konieczność ponownego rozpoznania sprawy.

W przypadku gdy sprawca odbył łącznie co najmniej rok kary pozbawienia wolności za przestępstwa objęte recydywą, możliwe jest przyjęcie kwalifikacji recydywy wielokrotnej zgodnie z art. 64 § 2 k.k., nawet jeśli pojedyncze wyroki skazujące są krótsze niż rok.

Wyrok Sądu Apelacyjnego, z uwagi na udział sędziego powołanego przez KRS w obecnym składzie, nie spełniał wymogu nienależytej obsady sądu, co uzasadniało kasację i ponowne rozpoznanie sprawy zgodnie z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

W sytuacji stwierdzenia, że skład sądu odwoławczego był nienależycie obsadzony w sposób naruszający zasadę bezstronności i niezależności sądu, wyrok takiego sądu podlega uchyleniu, co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą.

Sąd nie może stosować przepisów, które weszły w życie po dacie popełnienia przestępstwa, a które są mniej korzystne dla sprawcy, naruszając tym samym zasadę stosowania ustawy względniejszej dla niego.

Nienależyta obsada sądu oraz przedawnienie karalności przestępstwa mogą stanowić podstawy do wznowienia postępowania karnego, a wadliwe powołanie sędziów wpływa na ważność orzeczeń wydanych przez Sąd Najwyższy.