Ustanie stosunku pracy na podstawie art. 51 ust. 7 p.w.u.KOWR, mimo ustawowego określenia jako "wygaśnięcie", stanowi w istocie rozwiązanie stosunku pracy z przyczyn dotyczących pracodawcy w rozumieniu § 15 Regulaminu wynagradzania ANR. Wygaśnięcie stosunku pracy nie może być uzależnione od dokonania czynności prawnej (zaproponowania zatrudnienia), gdyż wygaśnięcie zachodzi tylko wskutek zdarzenia

Zwolnienie pracownika odwołanego ze stanowiska (art. 70 § 2 k.p.) z obowiązku świadczenia pracy w okresie wypowiedzenia nie zwalnia go z obowiązku stosowania się do poleceń służbowych pracodawcy (art. 100 § 1 k.p.). Stosunek pracy trwa nadal, a pracownik pozostaje podporządkowany pracodawcy, który zachowuje prawo wydawania poleceń dotyczących pracy. Odmowa wykonania polecenia służbowego przez odwołanego

Istnienie jednego wierzyciela spółki z ograniczoną odpowiedzialnością nie stanowi przesłanki egzoneracyjnej zwalniającej członka zarządu z odpowiedzialności za zaległości składkowe na podstawie art. 116 § 1 pkt 1 lit. a Ordynacji podatkowej w związku z art. 31 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, gdyż takie rozumienie prowadziłoby do uprzywilejowania niektórych członków zarządu i mogłoby zachęcać

Artykuł 15c ust. 3 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, limitujący wysokość emerytury do poziomu przeciętnego świadczenia z powszechnego systemu ubezpieczeniowego, jest oczywiście niezgodny z Konstytucją RP w zakresie, w jakim stosuje się go do funkcjonariusza, który po 1990 r. przez okres przekraczający 15 lat służył w Policji demokratycznego państwa

Uznanie świadczenia z ubezpieczenia chorobowego za nienależnie pobrane na podstawie art. 84 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych wymaga wykazania, że ubezpieczony w momencie pobierania świadczenia działał w złej wierze, to jest miał świadomość, że świadczenie mu się nie należy lub że nie należy mu się w wypłacanej wysokości. Samo zadeklarowanie przez

Renta szkoleniowa, o której mowa w art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, stanowi szczególną postać renty z tytułu niezdolności do pracy i może być przyznana przez sąd rozpoznający odwołanie od decyzji odmawiającej prawa do renty, wyłącznie na okres 6 miesięcy od uprawomocnienia się wyroku, z uwagi na prospektywny charakter tego świadczenia

Standard konstytucyjny wynikający z wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 6 marca 2019 r. (P 20/16), dotyczącego kobiet urodzonych w 1953 r., które przed 1 stycznia 2013 r. nabyły prawo do wcześniejszej emerytury, ma szersze zastosowanie i obejmuje również ubezpieczonych, którzy w tej samej sytuacji prawnej nie mogli w chwili przejścia na emeryturę wcześniejszą przewidzieć, że decyzja ta spowoduje