Organ rentowy nie może dokonać korekty wysokości podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne pracownika po upływie terminu przedawnienia należności składkowej, gdyż przedawnienie wygasza zobowiązanie składkowe i uniemożliwia dokonanie zmian w zakresie ustalonej podstawy wymiaru składek.

Zasada równego traktowania pracowników, wynikająca z art. 11(2) k.p., obliguje pracodawcę do zapewnienia jednakowych uprawnień pracownikom wypełniającym takie same obowiązki. Pracownik dochodzący roszczeń z tytułu naruszenia tej zasady musi wykazać, że wykonywał te same obowiązki, co inni pracownicy znajdujący się w analogicznym położeniu. W ocenie prawidłowego stosowania tej zasady sąd musi uwzględnić

Ze względu na konieczność pozostawienia pracodawcy swobody decyzji w zakresie realizacji polityki kadrowej, wypowiedzenie umowy konkretnemu pracownikowi może być zakwestionowane tylko wtedy, gdy pomiędzy nim a innymi pracownikami występują wyraźne różnice w wykonywaniu obowiązków pracowniczych i kwalifikacjach zawodowych.

Zgodność interpretacji i stosowania zakładowego układu zbiorowego pracy z przepisami prawa pracy wymaga dokładnej analizy i wykładni jego postanowień, uwzględniającej w szczególności wykładnię językową, zasady poprawności legislacyjnej, a także ewentualne wyjaśnienia treści układu dokonane przez strony układu zbiorowego, przy czym kluczowa jest zgodność z art. 2416 § 1 i 2 k.p., które przewidują, że

Prawo do renty rodzinnej, jako świadczenia o charakterze alimentacyjnym, ma za zadanie kompensację utraconych środków utrzymania w razie śmierci żywiciela rodziny, i jest przyznawane dzieciom zmarłego ubezpieczonego równymi częściami, chyba że okoliczności konkretnej sprawy wskazują na naruszenie zasady równego traktowania wynikającej z art. 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych czy z istoty