Sąd Najwyższy stwierdził, iż wyrok sądu wydany z udziałem sędziego, którego niezależność i bezstronność są kwestionowane, podlega uchyleniu jako dotknięty nieważnością. Proces nominacji sędziów musi spełniać standardy niezawisłości przewidziane w Konstytucji RP oraz prawie międzynarodowym.

Sąd Najwyższy uchylił wyroki Sądu Apelacyjnego i Sądu Okręgowego w części dotyczącej przedawnionych czynów oskarżonych T.W., G.J. oraz W.K., orzekając wznowienie postępowania oraz umorzenie postępowania karnego wobec wskazanych przestępstw.

Orzeczenie Sądu Okręgowego w Warszawie o wydaniu wyroku łącznego z naruszeniem art. 85 § 1 k.k. i art. 4 § 1 k.k. zostaje uchylone; sprawa wraca do ponownego rozpoznania przy uwzględnieniu przepisów względniejszych dla skazanego.

Nienależyta obsada sądu, związana z wadliwym procesem nominacyjnym sędziego przez KRS, stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Zaniechanie przez pielęgniarkę stałej opieki nad pacjentem transportowanym karetką, w sytuacji znanych jej ryzyk związanych z jego stanem zdrowia, może stanowić naruszenie reguł ostrożności skutkujące odpowiedzialnością karną, jeśli zagrożenie było obiektywnie przewidywalne.

Termin przedawnienia karalności z art. 58 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii upływa z upływem 5 lat od zakończenia czynności zabronionej. W przypadku ustalenia daty popełnienia czynu na styczeń 2014 r., karalność ulega przedawnieniu na początku 2019 r., co obliguje sąd do umorzenia postępowania zgodnie z art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.

Jeżeli w składzie sądu uczestniczy sędzia powołany na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej ustawą z 2017 r., narusza to standard niezawisłości sądu, co stanowi nienależytą obsadę sądu i uzasadnia uchylenie wyroku z powodu bezwzględnej przyczyny odwoławczej.

Sąd Najwyższy uznał podwójne skazanie M. M. za ten sam czyn za naruszenie zasady ne bis in idem, co skutkowało uchyleniem wyroku oraz umorzeniem postępowania, obciążając kosztami procesu Skarb Państwa.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok utrzymujący obowiązek naprawienia szkody, uznając, że wynikające z apelacji uwzględnienie naprawionych szkód wymaga korekty wyroku, w celu uniknięcia niesprawiedliwości i nienależnych korzyści po stronie pokrzywdzonych.

Sąd Najwyższy uznał, że warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej powyżej jednego roku jest niedopuszczalne, gdy sprawca nie był uprzednio karany, i uchylił orzeczenie Sądu Rejonowego w tym zakresie, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.

Uchybienie Sądu Okręgowego w Szczecinie polegające na orzeczeniu kary łącznej przekraczającej ustawowe granice zgodnie z art. 86 § 1 k.k., skutkuje uchyleniem przez Sąd Najwyższy wyroku w zaskarżonej części i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.