Orzeczenia
Sam fakt długotrwałego nieprowadzenia aktywnej działalności z powodu niezdolności do pracy nie przekreśla zamiaru ciągłego wykonywania działalności gospodarczej, ale wymaga oceny okoliczności konkretnej sprawy. powodu jego bezprzedmiotowości. - z powodu choroby - nie uczestniczy efektywnie w obrocie gospodarczym. zadeklarowanej podstawy do oceny tytułu do ubezpieczeń społecznych, bowiem w niniejszej sprawie trudno przyjąć, że zadeklarowanie wyższej
Żadne z kryteriów oceny poszczególnych kandydatów na wolne stanowiska sędziowskie brane pod uwagę w postępowaniu przed KRS nie ma charakteru decydującego ani też nie jest koniecznie wymagane uszeregowanie kandydatów w oparciu o każde z nich. O przeprowadzeniu prawidłowej oceny zgłoszonych kandydatur decyduje bowiem ocena całościowa (kompleksowa) wynikająca z łącznego zastosowania tych kryteriów, co wynika z obowiązku wszechstronnego rozważenia przez Radę okoliczności sprawy. Lista rekomendowanych kandydatów wyraża stanowisko zespołu (art. 35 ust. 1 u.KRS) po uwzględnieniu kryteriów określonych w art. 35 ust. 2 u.KRS, które wraz z jego uzasadnieniem (art. 34 ust. 1 i 3 u.KRS) wykorzystuje Rada, wykonując na posiedzeniu swoją kompetencję (art. 3 ust. 1 u.KRS) i opierając się w rozstrzygnięciu sprawy na jej wszechstronnym rozważeniu, "na podstawie udostępnionej dokumentacji Zgodnie z tym przepisem uczestnik postępowania może odwołać się do Sądu Najwyższego z powodu sprzeczności uchwały Rady z prawem. 4. Stosownie do art. 44 ust. 1 zd. 1 u.KRS uczestnik postępowania może odwołać się do Sądu Najwyższego z powodu sprzeczności uchwały Rady (zob. np. wyroki Sądu Najwyższego: z 27 marca 2019 r., I NO 3/19, z 29 lipca 219 r., I NO 89/19; z 30 lipca 2019 r., I NO 20/19; z 30
Funkcjonariuszowi służby celnej, który zgodnie z art. 165 ust. 3 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. na podstawie umowy o pracę, przysługuje - w związku z zakończeniem służby - prawo do odprawy pieniężnej (art. 163 ust. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej, jednolity tekst: Dz. U. z 2016 r., poz.1799 ze zm., w związku ze stosowanym odpowiednio art. 170 ust. 1, 3 i 4 Przepisów wprowadzających ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej). Czy też z powodu enumeratywnego wyliczenia zawartego w art. 170 ust. 1 p.w.KAS, wskazującego jakie sytuacje należy uznać za tożsame z Czy też z powodu enumeratywnego wyliczenia zawartego w art. 170 ust.1 pwKAS, wskazującego jakie sytuacje należy uznać za tożsame z likwidacją Odprawę, o której mowa w ust. 1, oblicza się jak ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy, na zasadach określonych w przepisach wydanych
Z pewnością nie sposób z treści stosunku pracy wywieść dla pracownika uprawnienia do kontestowania takiego stanu rzeczy, szczególnie prawa odmowy wykonywania poleceń. Niezależnie bowiem od wadliwości lub prawidłowości obsady pracodawca musi funkcjonować i w przyjętych ramach organizacyjnych powierzać pracownikom pracę do wykonania. Nie jest ona nigdy oceniania z góry jako dyskryminująca. 2. Stosowanie kar porządkowych nie może stanowić dyskryminacji pracownika, tym bardziej w sytuacji, w której prawidłowość nałożenia kar została zweryfikowana w toczącym się wskutek odwołania od tych kar postępowaniu. W literaturze ujmuje się jednak, że należą do nich określenie norm i wymiaru czasu pracy, wymiar urlopu wypoczynkowego, stawki wynagrodzenia Mówił też, że powódka domagała się wyższej pensji lub premii. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. Źródło: Strona internetowa Sądu Najwyższego, www.sn.pl
Zarobkowy charakter działalności gospodarczej nie jest uzależniony od wysokości osiąganych z niej dochodów. Nie można zatem kwestionować rzeczywistości prowadzenia działalności na podstawie zadeklarowanej maksymalnej podstawy wymiaru składek, mimo że dochód nie przekraczał minimalnego wynagrodzenia za pracę. 2. może prowadzić do wniosku, że z założenia wynik finansowy działalności nie był istotny (nie uzasadniał kontynuowania działalności po urlopie w zależności od ustalonego stanu faktycznego w konkretnej sprawie - podjęta działalność gospodarcza może zostać zakwestionowana z powodu Po tym, jak od 18 grudnia 2014 r. stała się niezdolna do pracy z powodu choroby przypadającej w okresie ciąży nie podjęła więcej tej działalności
Powód złożył wniosek o urlop wypoczynkowy na okres kampanii wyborczej, tj. od 11 lutego 2019 r. do 15 marca 2019 r., albowiem regulamin Dodatkowo Sąd Rejonowy wskazał, iż powód przebywał na urlopie w czasie trwania kampanii wyborczej, nie wypełniał żadnych obowiązków pracowniczych Wyrok Sądu Najwyższego z 9 lutego 2016 r., II PK 324/14, OSNP 2017 nr 9, poz. 107; Postanowienia Sądu Najwyższego z: 5 grudnia 2023 r.
z nim stosunku zatrudnienia. Istnieje konieczność zapewnienia każdemu pracownikowi, przynajmniej w stopniu minimalnym, ochrony przed negatywnymi skutkami pogorszenia - z mocy prawa - jego statusu prawnego (przez definitywną utratę zatrudnienia albo zmianę warunków pracy i płacy bez odpowiedniego okresu przejściowego) i w związku z tym, minimalny standard ochrony należy się w szczególności osobom, które z mocy prawa tracą zatrudnienie ze skutkiem natychmiastowym („z dnia na dzień”), nie mając jakiegokolwiek wpływu na taki stan rzeczy. 2. tego powodu, lecz nie dłuższy niż 6 tygodni (art. 99 § 2 k.p.). Z tego powodu, w okresie przejściowym, pracownikowi powinna przysługiwać ochrona wynikająca z konieczności wskazania i wykazania zasadności Ograniczenia bezpieczeństwa prawnego i pewności prawa z powodu ingerencji w stosunki pracownicze powinno się bowiem dokonywać z poszanowaniem
W rezultacie, zrzeczenie się przez pracownika prawa do zwrotu uiszczonej z jego wynagrodzenia nadpłaty na podatek dochodowy lub przeniesienie tego prawa na inną osobę (np. pracodawcę) będzie nieważne (art. 58 § 1 k.c. w związku z art. 84 k.p. i w związku z art. 300 k.p.). 3. Wynagrodzenie za pracę powinno być ustalone w umowie o pracę w kwocie brutto. szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop Ordynacja podatkowa w związku z art. 58 § 1 k.c. w związku z art. 300 k.p. i w związku z art. 33 § 1 ustawy z dnia 12 listopada 1965 r Dz.U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) w związku z art. 59 § 1 pkt 1 i art. 60 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej (Dz.U. z 1997 r.
Uchwała Krajowej Rady Sądownictwa o przeniesieniu sędziego w stan spoczynku z powodu choroby lub utraty sił (art. 70 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych, Dz.U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.) jest skuteczna z chwilą jej podjęcia i doręczenia zainteresowanemu sędziemu, mimo wniesienia od niej odwołania do Sądu Najwyższego. trwałej niezdolności do pełnienia obowiązków sędziego z powodu choroby lub utraty sił (art. 70 tego Prawa). Krajową Radę Sądownictwa uchwał o przeniesieniu w stan spoczynku sędziego, który z powodu choroby lub utraty sił uznany został przez Trwała niezdolność do pełnienia obowiązków sędziego z powodu choroby lub utraty sił, stwierdzona orzeczeniem lekarza orzecznika ZUS, jest
Obniżenie świadczenia emerytalnego funkcjonariusza, który służył na rzecz totalitarnego państwa, ale także pomyślnie przeszedł weryfikację i pełnił funkcję w wolnej Polsce, do poziomu przeciętnej emerytury, narusza zasady równości i bezpieczeństwa socjalnego określone w Konstytucji RP. Porządek konstytucyjny zakłada bowiem pewną autonomię decyzyjną siły politycznej, która dostała od społeczeństwa mandat do sprawowania z art. 9 oraz art. 91 ust. 2 Konstytucji RP oraz w związku z art. 15c ust. 1-3 w związku z art. 13 ust. 1 lit. 1c oraz z art. 13b ustawy (Dz.U. z 1993 r.
Takie odstępstwo od reguły może zaistnieć, jeżeli dotychczasowa załoga będzie wykonywała uprzednio realizowane zadania, lecz na rzecz przejmującego z wykorzystaniem środków produkcji przekazanych przez nowego pracodawcę, a efekt ekonomiczny w postaci zwiększenia efektywności procesów zachodzących w firmie przekazującej, czy ograniczenie jej kosztów zostaną osiągnięte na przykład dzięki unowocześnieniem Zatem skorzystała z prawa do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji) i z tego powodu nie można żądać zniweczenia tego prawa przez spojrzenie zasądzenie, a Sąd Rejonowy w K., wyrokami zaocznymi przyznał im wynagrodzenie za listopad 2013 r. oraz zasądził odszkodowania, ekwiwalent za urlop Z kolei „S.” Spółka z o.o. z siedzibą w W. (dalej S.) zajmuje się działalnością związaną z udostępnianiem pracowników, zaś firma K.
(per analogiam), albo art. 448 k.c. w związku z art. 23 i 24 § k.c., albo art. 4462 k.c. (przy zastosowaniu argumentum a fortiori albo rozumowania per analogiam), wykładane z uwzględnieniem racji mających oparcie albo w Konstytucji (art. 18, 47 i 71) albo w przepisach prawa międzynarodowego. Przed śmiercią męża powódka była na urlopie wychowawczym, dodatkowo pracowała na umowę zlecenia, opiekowała się córką. T. Powódka nie miała siły do życia, nie mogła spać ani jeść. Życie dla niej i dla dziecka to był koszmar. W chwili śmierci męża była ona na urlopie wychowawczym, pracowała dorywczo (na umowach zlecenia), ale to mąż był głównym żywicielem rodziny
W sprawach o zasiedzenie służebności gruntowej przez Skarb Państwa (państwową osobę prawną) stosowanie art. 121 pkt 4 w związku z art. 175 i art. 292 k.c. jest uzasadnione z powodu wystąpienia w określonym czasie siły wyższej, polegającej na uwarunkowanej politycznie i stwierdzonej w konkretnych okolicznościach, niezależnej od podmiotu, obiektywnej niemożności skutecznego dochodzenia w drodze prawnej Przeszkody natury politycznej mogą być okolicznością, która może być zrównana w skutkach z siłą wyższą. Jeżeli jednak właściciel nieruchomości, na której przed 1989 r. przedsiębiorstwo państwowe posadowiło urządzenia przesyłowe, powołuje się na zawieszenie biegu zasiedzenia służebności przesyłu na podstawie art. 121 pkt 4 k.c, powinien wykazać, że z określonych przyczyn politycznych, dotyczących jego lub jego poprzedników prawnych, nie mogli oni przed 1989r. dochodzić roszczeń wynikających z posiadania 175 i art. 292 k.c. jest uzasadnione z powodu wystąpienia w określonym czasie siły wyższej, polegającej na uwarunkowanej politycznie I CSK 253/13, niepubl., z dnia 11 czerwca 2015 r., VCSK 468/14, niepubl., z dnia 9 lipca 2015 r., I CSK 629/14, niepubl., i z dnia 18 V CSK 26/14, niepubl., z dnia 13 stycznia 2016 r., V CSK 224/15, niepubl., z dnia 14 listopada 2012 r., II CSK 120/12, niepubl., z dnia
które nie mają charakteru dóbr osobistych (np. zadośćuczynienie za zmarnowany urlop, por. uchwała Sądu Najwyższego z 19 listopada 2010 niemożności nawiązania z osobą bliską typowej więzi rodzinnej z powodu jej trwałego uszczerbku na zdrowiu, będącego następstwem czynu Tym bardziej nie można w formule dobra osobistego ujmować poczucia zawodu z powodu zmiany oczekiwań wobec osoby poszkodowanej.
Fakt, iż pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika również w okresie ochronnym przewidzianym w art. 39 k.p., nie pozostaje bez wpływu na ocenę roszczeń przysługujących pracownikowi w razie niezgodnego z prawem rozwiązania przez pracodawcę umowy o pracę. 3. Konstrukcja ta obejmuje właśnie przypadki, w których zachowanie określonego podmiotu spełnia formalnie wszystkie wymagania przewidziane przepisem prawa, natomiast z innych - pozaprawnych - względów (np. społecznych czy moralnych) zachowanie to nie zasługuje na ochronę prawną. Stosownie do art. 45 § 2 k.p. w związku z art. 56 § 2 k.p. sąd pracy może nie uwzględnić żądania pracownika przywrócenia do pracy, jeżeli ustali, że uwzględnienie takiego żądania jest niemożliwe lub niecelowe; w takim przypadku sąd pracy orzeka o odszkodowaniu. Artykułu 45 § 2 k.p. nie stosuje się jednakże między innymi do pracowników, o których mowa w art. 39 k.p. 4. Miesięczne wynagrodzenie powódki liczone jak ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy wynosiło 2.254 złotych brutto. między innymi: 1) sytuację pozwanego pracodawcy spowodowaną siłą wyższą lub działaniem nieprzewidzianych zdarzeń przypadkowych (wyrok Takie stanowisko jest utrwalone w orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 30 marca 1994 r., I PZP 40/93,
powodu ich niewłaściwej obsady, niespełniających kryteriów z art. 6 ust. 1 EKPCz. Twierdzenie, że naruszenie dobra osobistego może polegać tylko na jego definitywnym unicestwieniu z powodu śmierci jednej z osób połączonych które nie mają charakteru dóbr osobistych (np. zadośćuczynienie za zmarnowany urlop lub zadośćuczynienie za naruszenie praw pacjenta).
Roszczenie pracownika o ekwiwalent pieniężny w razie niewykorzystania przysługującego urlopu z powodu rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy podlega prekluzji z art. 473 k.z. I PR 356/71 (OSNCP 1972, z. 4, poz. 75) Sąd Najwyższy podkreślił, że celem urlopu wypoczynkowego jest regeneracja sił pracownika, niezbędna wypoczynkowego, jakim jest regeneracja sił pracownika przez wykorzystanie urlopu w naturze. art. 29 ust. 2 ustawy o Sądzie Najwyższym i skierowanego przez Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego pod rozpoznanie składu siedmiu sędziów
Nie było podstaw, aby nawet nasilone i ponadnormatywne opady deszczu w miesiącu lipcu 2010 r. uznać za siłę wyższą w przedstawionym rozumieniu. Tego rodzaju zjawiska atmosferyczne, trwające nawet kilka dni, są wręcz normalne w miesiącach letnich i można uznać ich występowanie na terenie Polski za przewidywalne. Przepełnienie instalacji kanalizacyjnej i "wybicie" ścieków ze studzienki kanalizacyjnej oraz ich wylanie się na powierzchnię gruntu należącego do powoda, nie stanowi zatem okoliczności, za którą pozwany nie odpowiada na podstawie art. 435 § 1 in fine k.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Między stronami nie było sporu, że pozwany jest przedsiębiorstwem napędzanym przez siły przyrody, w dniach 23 - 27/28 lipca 2010 r., a zatem siły wyższej w rozumieniu art. 435 § 1 in fine k.c, co uwolniło pozwanego od odpowiedzialności W nauce i orzecznictwie dominuje koncepcja obiektywna siły wyższej rozumianej jako zdarzenie zewnętrzne w stosunku do ruchu przedsiębiorstwa
Cele urlopu wypoczynkowego i urlopu zdrowotnego są w rzeczywistości zbieżne: regeneracja sił pracownika. 2. Nie można z dwóch urlopów korzystać równocześnie w tym samym okresie czasu. Oczywiście zaś "zdublowanie" uprawnień pracownika do płatnych urlopów w tym samym okresie czasu nie może prowadzić do "zdublowania" uprawnień pracownika do wynagrodzenia za ten sam okres czasu, w którym pracownik przybywając na urlopie w ogóle nie wykonuje pracy. Cele urlopu wypoczynkowego i urlopu zdrowotnego są w rzeczywistości zbieżne: regeneracja sił pracownika. Źródło: Sąd Najwyższy pracownika na płatnym urlopie zdrowotnym, przyznanym na podstawie § 62 ust. 1 cytowanego wyżej UZP, oraz okres tego urlopu w danym roku
Pracownikowi zwolnionemu z zasadniczej służby wojskowej przysługuje należny urlop wypoczynkowy w pełnym wymiarze za rok kalendarzowy, w którym podjął zatrudnienie w ciągu 30 dni od zwolnienia z tej służby, jeżeli urlop za ostatni rok służby wojskowej wykorzystał w roku kalendarzowym poprzedzającym rok podjęcia zatrudnienia. Z tej przyczyny zrozumiałe jest przewidziane w § 5 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 listopada 1968 r. potrącenie z pracowniczego urlopu wypoczynkowego urlopu należnego pracownikowi za ostatni rok służby wojskowej, jeżeli urlop ten wykorzystany został w roku podjęcia zatrudnienia. W przeciwnym bowiem razie pracownik korzystałby w tym samym roku kalendarzowym z dwóch urlopów. Natomiast pracownikowi w świetle art. 3 ustawy urlopowej z dnia 29 kwietnia 1969 r. przysługuje prawo do pierwszego urlopu po przepracowaniu roku, a prawo do następnych urlopów - w każdym roku kalendarzowym, w wymiarze określonym w art. 1 tej ustawy. Urlop wypoczynkowy (okresowy) należny w czasie służby wojskowej jest odpowiednikiem pracowniczego urlopu wypoczynkowego. Gramatyczna wykładnia omawianego przepisu, nakazującego odliczać z wymiaru należnego pracowniczego urlopu wypoczynkowego urlop przysługujący 3 ustawy urlopowej przysługuje w każdym roku kalendarzowym urlop w pełnym wymiarze. Byłoby to także niezgodne z celem rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 listopada 1968 r., które - jak wynika z jego tytułu - wydane
Wnosząc skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku, strona musi zatem wykazać, że nieskorzystanie przez nią z przysługującego środka prawnego nastąpiło z wyjątkowych powodów mających charakter siły wyższej czy wyjątkowe okoliczności leżące po stronie osób trzecich, które obiektywnie rzecz biorąc uniemożliwiły wniesienie środka zaskarżenia. Wyjątkowe wypadki, o których stanowi art. 4241 § 2 k.p.c, odnoszą się także do przyczyn nieskorzystania przez stronę z przysługujących jej środków zaskarżenia. Przyczyny te muszą mieć charakter wyjątkowy w znaczeniu obiektywnym, co oznacza, że chodzi o wyjątkowe okoliczności obiektywnie uniemożliwiające stronie wniesienie środka zaskarżenia, a nie o okoliczności subiektywne, wynikające z woli lub zaniedbań strony. środka prawnego nastąpiło z wyjątkowych powodów mających charakter siły wyższej czy wyjątkowe okoliczności leżące po stronie osób trzecich wnioskodawcy Z. Teza od Redakcji Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Kuźniar w sprawie z wniosku Z.
Wnosząc skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku, strona musi zatem wykazać, że nieskorzystanie przez nią z przysługującego środka prawnego nastąpiło z wyjątkowych powodów mających charakter siły wyższej - ciężka choroba, katastrofa, klęska żywiołowa czy wyjątkowe okoliczności leżące po stronie osób trzecich, które obiektywnie rzecz biorąc uniemożliwiły wniesienie środka zaskarżenia Wyjątkowe wypadki, o których stanowi art. 4241 § 2 k.p.c., odnoszą się do przyczyn nieskorzystania przez stronę z przysługujących jej środków zaskarżenia. Przyczyny te muszą mieć charakter wyjątkowy w znaczeniu obiektywnym, co oznacza, że chodzi o wyjątkowe okoliczności obiektywnie uniemożliwiające stronie wniesienie środka zaskarżenia, a nie o okoliczności subiektywne, wynikające z woli lub zaniedbań strony. środka prawnego nastąpiło z wyjątkowych powodów mających charakter siły wyższej - ciężka choroba, katastrofa, klęska żywiołowa czy wyjątkowe S.A. z/s we W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi we W. z udziałem zainteresowanej M.J. o ubezpieczenie społeczne, szkoda z uwagi na konieczność opłacenia składek (w kwocie 6.222,37 zł wraz z odsetkami) oraz zwrotu kosztów procesu należnych stronie
Zgodnie z art. 170 KP, w brzmieniu sprzed nowelizacji z 1996 r. pracodawca mógł zobowiązać pracownika do wykorzystania bieżącego urlopu w okresie trzymiesięcznego wypowiedzenia, choćby nie było to zgodne z planem urlopów. Pracodawca mógł w tym zakresie nie dopuścić pracownika do pracy, a przejawiana przez niego gotowość do pracy nie mogła prowadzić do nabycia ekwiwalentu za niewykorzystany urlop. kwotę należało podwyższyć zasądzoną powódce należność z tytułu ekwiwalentu za niewykorzystany urlop, co też Sąd Najwyższy uczynił, zmieniając w sposób wystarczający zrekompensowało spadek siły nabywczej pieniądza. Przewodniczący: SSN Jadwiga Skibińska-Adamowicz Sędziowie SN: Józef Iwulski (sprawozdawca), Zbigniew Myszka Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu