Jeżeli sąd odwoławczy, rozpoznając apelację na niekorzyść oskarżonego, stwierdza pominięcie przez sąd pierwszej instancji obligatoryjnego środka karnego z art. 41 § 1a k.k., jest obowiązany usunąć to uchybienie w orzeczeniu. Utrzymanie wyroku w mocy mimo uznania zasadności zarzutu apelacyjnego stanowi rażące naruszenie art. 433 § 2 k.p.k., mające istotny wpływ na treść prawomocnego rozstrzygnięcia.
W sprawie z odwołania od decyzji organu rentowego granice rozpoznania wyznaczają przedmiot tej decyzji oraz zakres wniesionego odwołania. Sąd ubezpieczeń społecznych nie może, zmieniając decyzję dotyczącą podlegania ubezpieczeniom za oznaczony okres, ustalić podlegania tym ubezpieczeniom również za okres nieobjęty decyzją i żądaniem odwołującego. Takie rozstrzygnięcie narusza art. 321 § 1 k.p.c.
Przedawnienie należności z tytułu składek, uregulowane w art. 24 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, skutkuje wygaśnięciem zobowiązania składkowego w całości lub w części z mocy prawa (art. 31 tej ustawy w zw. z art. 59 § 1 pkt 9 Ordynacji podatkowej), a nie jedynie powstaniem zarzutu dłużnika. Przy ustalaniu wysokości zobowiązania przenoszonego na spadkobiercę