W sprawie o przestępstwo niealimentacji uprzednie prawomocne skazanie obejmujące jedynie fragment okresu uchylania się od obowiązku alimentacyjnego nie powoduje powagi rzeczy osądzonej co do dalszych okresów tego zachowania. Niedopuszczalne jest jednak ponowne przypisanie sprawcy okresu już objętego skazaniem; sąd ma obowiązek precyzyjnie określić granice czasowe czynu po uprzedniej weryfikacji wcześniejszych
Jeżeli okres niealimentacji objęty kolejnym oskarżeniem tylko częściowo pokrywa się z okresem uprzednio prawomocnie osądzonym, nie zachodzi negatywna przesłanka rei iudicatae z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. Nie zwalnia to jednak sądu z obowiązku wyłączenia z opisu przypisanego czynu okresu już osądzonego; jego uwzględnienie narusza art. 410 oraz art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k. i może mieć istotny wpływ na wymiar
Jeżeli co najmniej jeden z wyroków rozważanych w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego uprawomocnił się po 30 czerwca 2015 r., wybór przepisów regulujących karę łączną następuje na podstawie art. 4 § 1 k.k. Wybór ustawy dawnej wymaga jej jednolitego zastosowania do wszystkich skazań spełniających warunki realnego zbiegu; nie jest dopuszczalne selektywne stosowanie dawnych i nowych zasad kary łącznej