Sąd Najwyższy stwierdził, że wymierzenie kary grzywny poniżej ustawowego minimum bez zastosowania instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary jest rażącym naruszeniem prawa karnego materialnego, wymagającym uchylenia wyroku i ponownego rozpoznania sprawy.

Nieprawidłowe doręczenie zawiadomienia o rozprawie skazanemu osadzonemu za granicą stanowi rażące naruszenie prawa do obrony, skutkujące uchyleniem wyroku łącznego oraz koniecznością ponownego rozpoznania sprawy przez sąd pierwszej instancji.

Sąd Najwyższy, rozpoznając kasację w trybie art. 535 § 5 k.p.k., uchylił orzeczenie dotyczące kary łącznej grzywny za rażące naruszenie art. 502 § 1 k.p.k., jednocześnie przekazując sprawę do ponownego rozpoznania, celem dostosowania jej do ustawowych ograniczeń postępowania nakazowego.

Uchylając zaskarżony wyrok częściowo, Sąd Najwyższy wskazuje, że ponowne przeprowadzenie całego przewodu sądowego nie było uzasadnione, a Sąd Odwoławczy powinien samodzielnie usunąć braki w ustaleniach dotyczących obowiązku naprawienia szkody.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Okręgowego w Tarnowie w zakresie uchylenia i ponownego rozpoznania sprawy w trybie art. 572 k.p.k., stwierdzając rażące naruszenie prawa przez nieuwzględnienie wyeliminowanego wyroku skazującego.

Kara zamieniona w wyniku kontrawencjonalizacji na podstawie art. 2a k.w. nie podlega łączeniu z karami orzeczonymi według Kodeksu karnego, co uzasadnia uchylenie wyroku łącznego w odpowiedniej części i ponowne rozpoznanie sprawy.