Postanowienia umowy kredytu waloryzowanego kursem waluty obcej, przyznające bankowi uprawnienie do jednostronnego ustalania kursów tej waluty na potrzeby przeliczenia zarówno wypłaconego kapitału, jak i spłacanych rat, stanowią niedozwolone postanowienia umowne w rozumieniu art. 385¹ § 1 k.c. i kształtują główne świadczenia stron umowy kredytu. Stwierdzenie abuzywności tych klauzul skutkuje nieważnością

W sprawie karnej o sygnaturze II K 160/25, Sąd Najwyższy uchyla wyrok Sądu Rejonowego z powodu pominięcia obligatoryjnego środka karnego zgodnie z art. 41 § 1a pkt 1 k.k., nakazując jego uwzględnienie w dalszym postępowaniu.