Postanowienia umowy kredytu denominowanego w walucie obcej, określające zarówno sposób przeliczenia wypłaconej kwoty kredytu na walutę krajową, jak i wysokość spłacanych rat poprzez odesłanie do tabel kursowych banku bez wskazania obiektywnych i weryfikowalnych kryteriów ustalania kursów, stanowią niedozwolone postanowienia umowne w rozumieniu art. 385¹ § 1 k.c. jako określające główne świadczenia

Sąd Najwyższy stwierdza, iż zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim został wydany z rażącym naruszeniem przepisów prawa karnego procesowego i materialnego, co skutkowało uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.