Postanowienia kredytu denominowanego do waluty obcej, odsyłające przy wypłacie i spłacie do kursów jednostronnie ustalanych w przyszłości przez bank bez wskazania ich metodologii, są abuzywne wobec konsumenta. Jeżeli po ich wyeliminowaniu nie można ustalić wiążącego strony kursu waluty, umowa nie może być uzupełniona kursem średnim NBP ani zwyczajem i nie wiąże w całości.
W sytuacji uchylenia uchwały nominacyjnej przez Sąd Najwyższy stwierdza się, że ocena kandydata przez Krajową Radę Sądownictwa musi spełniać kryteria wszechstronności i szczegółowo uzasadniać decyzje pozytywnie oraz negatywnie względem kandydatów.
W przypadku trwałej bezskuteczności umowy kredytu wynikającej z abuzywności klauzul indeksacyjnych, wymagalność roszczenia konsumenta o zwrot nienależnych świadczeń powstaje po wezwaniu banku do zapłaty, a nie dopiero po sądowym pouczeniu konsumenta i złożeniu przez niego formalnego oświadczenia. Pozew lub wezwanie do zapłaty może zarazem wyrażać rezygnację z potwierdzenia związania niedozwolonym postanowieniem